Florina Blogs » Μάκης

Feeds

14995 άρθρα από 33 πηγές

Aa - Zz (7719)

• Airsoft Community of Florina (31)
• AntiMafia (3)
• Florina photos! (43)
• Florina's Blog (3)
• Florina-history (98)
• FlorinaPost (7062)
• John Fystikis (101)
• Kingdom Hearts Blog (185)
• MeTaNiFaLiOuMEtHis (56)
• My Mobile Blog (22)
• S1ngles Blog (3)
• SteveAvra (21)
• The Anthropologist in the Valley of Wonders (4)
• The Heavens and the Earth (9)
• Word love (WUB) (79)

Αα - Ωω (7276)

• Ήχος-Εικόνα (9)
• Γιώργος Κορωναίος (7)
• Ελεύθερο Λογισμικό (14)
• Η δικιά μας Φλώρινα (25)
• Ηλιαχτίδες No2 (159)
• Κίνηση πολιτών Βευης (325)
• Μάκης (95)
• Νταφέτσιος Ευθύμιος (83)
• Νέα απο Φλώρινα (3)
• Να μην ακούει να μην μιλάει και να μην βλέπει κανείς (2)
• Ο άνθρωπος είναι πιο τρανός απ' την καθημερινή την εγνοιά του (33)
• Προσωπικό Blog του Ηλία Ραχωβίτσα (7)
• Πολύτεκνοι Νομού Φλώρινας (12)
• Ράδιο Φλώρινα 101,5 FM (6272)
• Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Φλώρινας (37)
• Σύλλογος Εργαζομένων Γεν. Νοσοκομείου Φλώρινας (78)
• ΣΥΡΙΖΑ Φλώρινας (83)
• Τι όμορφα εκεί έξω! (32)

Μάκης (95)

• Φλώρινα, 06.05.2012
• 23:57

  Ενημέρωση σελίδας R6 Fighter

   »  Μάκης
  Νέες φωτογραφίες στη σελίδα Yamaha R6 Fighter.
  (Καιρός ήταν...)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 01.05.2012
• 22:31

  Καλό μήνα

   »  Μάκης
  Εσύ τον έπιασες...τον Μάη;
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 09.04.2012
• 19:58

  MOTOGP

   »  Μάκης
  Για να βλέπουμε το MOTOGP ΕΛΕΥΘΕΡΑ υπάρχουν οι παρακάτω διευθύνσεις.
  
  [www.usagoals.com]
  
  και
  
    [www.sportlemon.tv]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.03.2012
• 20:36

  Νέες φωτογραφίες

   »  Μάκης
  Νέες φωτογραφίες και συνέχιση εργασιών στη σελίδα του R6
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 13.02.2012
• 18:24

  [nt]

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 12.02.2012
• 10:27

  Αγγελίες

   »  Μάκης
  Ζητείται άνδρας μεταξύ 25 με 35, καθαρός, εχέμυθος για σύναψη σχέσεως με σκοπό το γάμο.  Πρέπει να γνωρίζει έντο απαραιτήτως. Μαρία τηλ.699699696
  
  Ζητείται άνδρας με γνώσεις μηχανικού και να μπορεί να ξεσκατώνει σε κάτω από 1 λεπτό.
  Να κρατάει χρόνο και να νανουρίζει.
  Να αλλάζει τακάκια και να ταίζει συγχρόνως.
  Άννα τηλ.6987966969
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 23.01.2012
• 13:19

  Ανκόνα - Βενετία

   »  Μάκης
  “Για την Κατερίνα.
  Που να μη μένεις μόνο σε νοερά ταξίδια…”
  
  Ο καμαρότος μας ξύπνησε, εμείς σηκωθήκαμε, φτιάξαμε τις αποσκευές, ντυθήκαμε, πήγαμε για καφέ. Aνακοίνωση “…να ετοιμάζεστε για αποβίβαση…”, κάτω στο αμπάρι, αναμονή, άνοιγμα της ράμπας…επιτέλους…ανασαίνω!
  Και είναι ανάσα ζωής, ελευθερίας, είμαι στη δική μου “γη της επαγγελίας”, στη γη που περίμενα ένα χρόνο για να κυλίσω τους τροχούς μου και που σχεδίαζα όλες τις νύχτες που προηγήθηκαν μερικές φορές μέχρι και πολύ αργά. Γι’ αυτό και όλα περνούσαν σε γρήγορη κίνηση από μπροστά μου μέχρι την ώρα που θα πατήσω τη μίζα. Ήθελα να βγω στο δρόμο όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να φτάσω στα μέρη που ονειρευόμουν. Και αυτή τη φορά δεν είχαμε βροχή, όπως την τελευταία φορά. Κάτι είναι κι αυτό!
  Για την ακρίβεια έχει ζέστη, αλλά πάνω στη μηχανή θα δουλέψει ο “εξαερισμός”. Αφήνουμε πίσω μας το γνωστό πλέον λιμάνι της Ανκόνα και σε λίγο ανεφοδιαζόμαστε. Μέχρι αυτή την πρώτη στάση είναι ξεκάθαρο ότι οι ενδοεπικοινωνία μεταξύ μηχανών γίνεται με πολλές διακοπές, ενώ με την συνοδηγό μου θα πρέπει να γυρνάω το κεφάλι αριστερά όταν μιλάω για να με ακούει!!! Τεχνολογία βρε παιδί μου!
  Δεν βαριέσαι… το μάτι ελέγχει συνεχώς το gps και τις πινακίδες γιατί τώρα ψάχνει για το χωριό του Rossi. Όχι θα άφηνα τέτοια ευκαιρία. Σε λίγο διασχίζουμε τους μικρούς του δρόμους και φυσικά σταματάμε στην επίσημη λέσχη του. Το τι προσκύνημα έπεσε απ’ έξω δεν λέγεται. Μέσα στη λέσχη κοιτούσα τα προσωπικά του αντικείμενα, κράνη, στολές, γάντια, τέτοια πράγματα. Λέω δεν γίνεται, θα πάρω για τους γιους μου αναμνηστικά μπλουζάκια να κυκλοφορούμε όλοι μαζί…ασορτί.
  Τελειώνοντας από εκεί διαβήκαμε την άλλη πόρτα που ήταν κολλητά και μπήκαμε στην ομώνυμη πιτσαρία. Λίγο η ζέστη, λίγο η πείνα, λίγο το ότι είχε αγώνα gp και μάλιστα Ιταλικό εκεί κοντά, το στρώσαμε για φαί και παρακολούθηση.
  Ο αγώνας είχε και το εξής επακόλουθο. Στο δρόμο από την Μπολόνια μέχρι και την Βενετία γινόταν χαμός από ομάδες μηχανόβιων που είχαν πάει στον αγώνα και που μάλλον δεν ήταν ιδιαίτερα χαρούμενοι αφού δεν κέρδισε το “αστέρι” τους. Πάντως η ποικιλία σε μάρκες, μοντέλα, σχέδια και χρώματα ήταν απερίγραπτη. Να και ένα άθλημα εκτός ποδοσφαίρου που κάνει τους ανθρώπους να βγαίνουν στους δρόμους. Αυτά στη γείτονα χώρα έτσι; Μην μπερδευόμαστε !
  Μετά από αρκετή ώρα πάνω στη σέλα και ένα ακόμα γέμισμα,  η ταμπέλα μάς  δείχνει ότι φτάσαμε στο Μέστρε. Σε λίγο θα αφήναμε τα πράγματα στο ξενοδοχείο και θα πηγαίναμε με τουριστική περιβολή στη Βενετία. Την πόλη που όλοι γνωρίζουν από ταινίες, από βιβλία ή περιοδικά και που όλοι οι ερωτευμένοι θέλουν να μπουν σε μια γόνδολα και να περιπλανηθούν στα υδάτινα δρομάκια της.
  Εμείς περπατήσαμε στα σοκάκια ανάμεσα στα κανάλια παρατηρώντας κτίρια, μνημεία, δρόμους και ανθρώπους προσπαθώντας να οσμιστούμε το ιδιαίτερο άρωμα της και βγάζοντας φωτογραφίες. Αργότερα καθίσαμε σε μια μεγάλη λιθόστρωτη πλατεία για να απολαύσουμε τις σπεσιαλιτέ της πόλης.
  Κάπου εκεί ήταν που γούρλωσαν τα μάτια μου, όταν πέρασαν από μπροστά μου “τα περήφανα γηρατειά”. Ένας ηλικιωμένος δηλαδή μεταξύ πενήντα και εξήντα χρονών, μόνο που περπατούσε πάνω σε γόβες “στιλέτο”, με μίνι φούστα, τσαντάκι στον ώμο και μακιγιάζ που θα ζήλευε και ο Λάκης Γαβαλάς! Και άνετος σαν νοικοκυρά σε λαϊκή.
  Πολιτισμός, αλλά όχι και έτσι.
  Η μέρα τελειώνει με επιστροφή στο ξενοδοχείο και κλείσιμο μέσω Booking.com του καταλύματος της επομένης.
  Καληνύχτα…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 06.01.2012
• 22:09

  Εν αρχή…

   »  Μάκης
  Για τους φίλους στην Κύπρο…
  
  Το μάτι άνοιξε, έστω και απρόθυμα. Μόνο το ένα. Δεν υπήρχε εξάλλου λόγος για να ανοίξει και το άλλο, αφού και αυτό έφτανε για να μου επιβεβαιώσει αυτό που υποψιαζόμουν εδώ και ώρα. Ήταν ακόμα χαράματα.
  Ήταν ακόμα πολύ νωρίς για αυτό που ήθελα να κάνω. Αυτό που σχεδίαζα εδώ και ένα χρόνο. Αυτό το μούδιασμα όμως στο στομάχι δεν έλεγε να μ’ αφήσει. Όχι, όχι δεν ήταν κάτι σαν ασθένεια. Ήταν το μούδιασμα της ανυπομονησίας. Σήμερα είναι η μέρα που αφήνω πίσω την καθημερινότητα, τις φροντίδες, τις έγνοιες, τις σκοτούρες και ξεκινώ να ζήσω δύο εβδομάδες περίπου, ανέμελα και κοιτώντας μπροστά, προς τον ορίζοντα, εκεί που χάνεται –έτσι νομίζουμε!- ο δρόμος.
  Εγερτήριο λοιπόν! πρωινό και πλούσιο μάλιστα. Η οδήγηση απαιτεί θερμίδες, πολλές θερμίδες. Μετά απ’ αυτό σειρά έχει η λίστα με τα πράγματα και οι βαλίτσες. Όσο πιο προσεκτικά, γεμίζουν και αυτές με ρούχα, πιστολάκια μαλλιών, παπούτσια για περπάτημα, παπούτσια για το βράδυ, παπούτσια για μπάνιο. Την πιάσατε την ιδέα. Διπλός έλεγχος για να είμαστε ήσυχοι και μετά τριπλός γιατί το διαολάκι δίπλα μου μου βάζει ιδέες πως κάτι ξέχασα.
  Αμάν πια, τέλος! όχι άλλο άγχος! και κάτι να ξέχασα το αγοράζω από το εξωτερικό.
  Δυνατή μουσική λοιπόν στο στέρεο μέχρι να ντυθούμε γιατί πρέπει να ξεκινήσουμε και καμιά φορά. Κατέβασμα στο δρόμο των αποσκευών και φόρτωμα των μηχανών. Ανέβασμα και κλείδωμα του σπιτιού και ξανά κάτω στο δρόμο για να καβαλήσουμε…Βρε καλώς τον Μέρφι, πως από ‘δω; Με άλλα λόγια οι ενδοεπικοινωνίες δεν δούλευαν μεταξύ των μηχανών αλλά μόνο μεταξύ αναβάτη-συνεπιβάτη. Δεν βαριέσαι θα τις ρυθμίσουμε στο καράβι.
  Φέτος περνώντας από την Καλαμπάκα δεν έχει την καθιερωμένη στάση, αφού είμαστε μόνο δύο μηχανές και δεν περιμένουμε άλλους φίλους από μακριά. Γελάω, καθώς σκέφτομαι τον ιδιοκτήτη της καφετέριας να βλέπει τις γνώριμες μηχανές να περνάνε και να μη σταματάνε και αυτός να τρέχει στο δρόμο πίσω μας και να μας φωνάζει να καθίσουμε για ένα καφεδάκι έτσι για να ευχηθεί “καλό δρόμο”.
  Σταματήσαμε μόνο για ένα συμπλήρωμα καυσίμων στο μέσον της διαδρομής και συνεχίσαμε αμέσως. Έτσι και αλλιώς ούτε λόγος για κούραση. Σε λίγο κατά την οδήγηση τα μάτια μένουν στο τοπίο, λες για να κλείσω μέσα μου την καλοκαιρινή εικόνα της πατρίδος μου. Νομίζω ότι γίνεται αυτόματα για να έχω έπειτα στο εξωτερικό ένα μέτρο σύγκρισης. Κανονικά δεν θα έπρεπε, αφού έξω και η διαδρομή είναι γνωστή, από το προηγούμενο ταξίδι και τα δύσκολα σημεία έχω “περάσει” ξανά και ξανά στους χάρτες και στο διαδίκτυο.
  Χωρίς κανένα απρόοπτο φτάσαμε στην Ηγουμενίτσα και γραμμή για το πατρικό του Κώστα. Αλλαγή από τις κορντούρες στα κοντομάνικα γιατί η ζέστη είναι αισθητή και αμέσως σπιτικό φαγητό –είπαμε οι θερμίδες. Αργότερα, κατευθυνθήκαμε προς το λιμάνι για ένα γρήγορο καφέ πριν την επιβίβαση στο καράβι. Το ότι δεν είχε φέτος για φόρτωση, το πλήθος των μηχανών που είδαμε πέρυσι, νομίζω κάτι λέει για τους καιρούς που ζούμε. Και μιλάμε τώρα για τις 2 Ιουλίου που θεωρείται και ο κατεξοχήν μήνας των διακοπών. Σε λίγο μέσα στην καμπίνα διαπιστώνω πως η βερμούδα μου είχε πιτσιλιές από μπογιά, γι’ αυτό και μια επίσκεψη από τα αφορολόγητα ήταν επιβεβλημένη για ανανέωση της γκαρνταρόμπας μου. Όχι που νόμιζα ότι η μοίρα σ’ αυτό το ταξίδι  θα με ξέχναγε!
  Το υπόλοιπο της βραδιάς κύλησε γύρω από ένα τραπέζι συζητώντας και καταστρώνοντας σχέδια για την επόμενη μέρα. Ο ενθουσιασμός και η προσμονή ήταν εμφανέστατα στα λόγια και στα πρόσωπα όλων των συμμετεχόντων. Να ήταν έτσι όλες οι ανθρώπινες στιγμές! Σαν παιδιά να βλέπουμε τα πάντα σαν παιχνίδι και ακούραστα να ανακαλύπτουμε τον κόσμο!
  Φυσικά οι ενδοεπικοινωνίες ξεχάστηκαν, τουλάχιστον από εμάς, γιατί από την επόμενη θα μας θύμιζαν αυτές την…απουσία τους.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 30.11.2011
• 19:27

  Ο επόμενος πρωταθλητής!

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.11.2011
• 09:01

  I FEEL SO ALIVE

   »  Μάκης
  
  
  ΕΣΥ;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 12.11.2011
• 15:18

  Ορίστε, ανικανοποίητοι... μέρος 2ο.

   »  Μάκης
  Σειρά, την επόμενη μέρα στις 5 Ιουλίου, είχε το Stelvio Pass. Ένα από τα διασημότερα μηχανόβια περάσματα! Η ανάβαση κράτησε περίπου 25 λεπτά λίγο πιο έξω από το ομώνυμο χωριό, μέχρι την κορυφή του περάσματος. Εδώ όμως βλέπουμε την συμπιεσμένη έκδοση για κέρδος χρόνου.
  Δυστυχώς σε κάποιο από τα πέταλα, ένας συνταξιδιώτης έχασε την ισορροπία του και το αποτέλεσμα επί της οθόνης. Ευτυχώς όλα καλά. Πανέμορφο πέρασμα με τρομερή θέα. Το να τρως και να πίνεις καφέ στα 2800 μέτρα με όλη τη διαδρομή στρωμένη στα πόδια σου, βλέποντας όλο αυτό το λαό να ανεβοκατεβαίνει στα πέταλα, είναι μια μοναδική εμπειρία. Μακάρι να τη ζήσετε όλοι εκεί έξω κάποτε!
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 07.11.2011
• 15:51

  Καλοκαίρι 2011, μέρος 1ο.

   »  Μάκης
  Το... πολυαναμενόμενο πρώτο βίντεο από το καλοκαιρινό ταξίδι. Γυρίστηκε την δεύτερη μέρα , στις 4 Ιουλίου και αφορά τα περάσματα Falzarego (2105μ.), Pordoi (2239μ.) και Sella (2231μ.).
  Η διαδρομή περνούσε από την Cortina προς Canazei και στη συνέχεια Bolzano. Είναι τμήμα του Μεγάλου Αλπικού Δρόμου που θεωρείται από τους καλύτερους δρόμους παγκοσμίως για μηχανή.
  Η εγγραφή έγινε με την GOPRO wide, στερεωμένη στο κράνος.
  Σχόλια ευπρόσδεκτα! 
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.10.2011
• 14:31

  Κάποτε αγωνίζονταν έτσι!

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 12.10.2011
• 14:12

  Οκτώβριος...

   »  Μάκης
  Αργήσαμε λίγο τον καλό μήνα, γιατί περιμέναμε λίγο να...ωριμάσει, το φρούτο της φωτογραφίας. Δεν βαριέσαι, κάλλιο αργά παρά ποτέ!
  Σε περίπτωση που κάποιος αναρωτιέται η μοτοσυκλέτα είναι η 2012 Ducati Streetfighter
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 26.09.2011
• 20:19

  Αν έχεις τύχη...διάβαινε!!!

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 01.09.2011
• 11:36

  Καλό μήνα

   »  Μάκης
  Καλό μήνα!Μαζευτείτε από τις διακοπές και τα κεφάλια μέσα!Αυτό είναι και το κράνος που σκέφτομαι να πάρω...(είναι αυτό που φαίνεται χαμηλά στη φωτογραφία...) κ
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 27.08.2011
• 09:37

  Διαφήμιση

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 04.08.2011
• 14:30

  Έλα πάρε!!!!

   »  Μάκης
  Φρέσκο πράμα στη συλλογή φωτογραφιών μου.
  Έκανα μια επιλογή από τον όγκο των 18 γίγα συνολικά, για τα μάτια σας μόνο!
  Θα ακολουθήσουν και τα βίντεο...σιγά-σιγά ε;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 14.07.2011
• 15:24

  ΤΟ...ΠΕΡΑΣΜΑ!!!

   »  Μάκης
  Μια φωτογραφία από τις εκατοντάδες που θα ακολουθήσουν, που αποτύπωσαν έστω και αμυδρά το φετινό ταξίδι!
  Δυστυχώς τελείωσε κι αυτό, αλλά θα μείνει για πάντα χαραγμένο στην καρδιά μου για τις καινούριες εμπειρίες που πρόσφερε τόσο απλόχερα.
  Για όσους δεν γνωρίζουν το παραπάνω πέρασμα, ας περιμένουν λίγες μέρες για περισσότερα σχόλια και εικόνες. Απλά να πω προς το παρόν, πως είναι ΤΟ πέρασμα του μεγάλου Αλπικού δρόμου.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 06.07.2011
• 18:12

  Ενημέρωση

   »  Μάκης
  Σήμερα φτάσαμε στο Dronero έξω από το Cuneo. Το πέρασμα του περίφημου Αλπικού δρόμου, ήταν "όλα τα λεφτά"! Απίστευτη στιγμή όταν φτάσαμε στο Stelvio pass. Καμμία περιγραφή δεν μπορεί να το περιγράψει πλήρως!!! Είδα μέχρι και πτώση  μηχανής πάνω στο "πέταλο", η κάμερα το έγραψε βεβαίως...
  Για όσους διαβάζεται και μου ζαλίσατε τα α....α (αυτιά), περνάω καλά και είμαστε όλοι καλά!
  Φωτογραφίες και βίντεο άλλο τίποτα...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 24.06.2011
• 21:45

  Εσύ μπορείς να το κάνεις;

   »  Μάκης
  
  Κοίτα στο 1:11 λεπτό και θα καταλάβεις...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:41

  Και οι πτώσεις καμμιά φορά βγάζουν γέλιο!!!

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:44

  Feelings...

   »  Μάκης
  Δανεικό από διαφήμιση καταστήματος με αξεσουάρ μοτοσυκλέτας,
  αλλά τρομερά επίκαιρο!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 20.06.2011
• 08:53

  Ξεκαρδιστικό και μπράβο του!

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.06.2011
• 14:31

  Μήπως είμαστε κουλοί;

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 16.06.2011
• 13:52

  Τριήμερο

   »  Μάκης
  Κύριοι ανάψτε τις μηχανές σας!
  Ήταν μεσημέρι του Σαββάτου, όταν η παρέα ξεκίνησε το ταξίδι για το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος. Μπορεί ο Αρναούτογλου να έδινε προβλέψεις με βροχή, αλλά το δικό μας θερμόμετρο του ενθουσιασμού χτυπούσε κόκκινο!
  Η μηχανή φορτωμένη για να κάνει το δικό της δοκιμαστικό πριν την αναχώρηση για το Ευρωπαϊκό ταξίδι.Κάγκελα, τριβάλιτσα, ενδοεπικοινωνία,όλα στη θέση τους και ευτυχώς δούλεψαν απροβλημάτιστα.Από την Καλαμπάκα μέχρι το Μέτσοβο ο δρόμος προσφέρει απλόχερα τις στροφές του, ώστε με ωραίο ρυθμό να κινηθείς και γρήγορα και άνετα.Μεγάλη αλλαγή που βοήθησε ως προς την άνεση ήταν και το διαφορετικό τιμόνι που χρησιμοποιώ πια.Έβγαλε και αυτό τα λεφτά του με τον τρόπο του!
  Στην Παναγίτσα στάση για ανεφοδιασμό για το συντροφικό διψασμένο ΚΤΜ (οι Αυστριακοί ακόμα να καταλάβουν που πάει τόσο καύσιμο) και στο πρατήριο βρίσκουμε κι άλλους γνωστούς που είχαν ξεκινήσει νωρίτερα με τον ίδιο προορισμό (ζηλιάρηδες!). Μετά από λίγο όλοι μαζί ξεκινήσαμε για το λιμάνι της Ηγουμενίτσας μιας και χρόνος άρχισε να πιέζει για το δρομολόγιο του καραβιού.Τελικά δέκα λεπτά πριν να αποπλεύσει βγάλαμε τα πολυπόθητα εισιτήρια και επιβιβαστήκαμε.Το κόστος για δύο άτομα με μηχανή είναι 30 € περίπου.Στη συνέχεια η φωτογραφική ανέλαβε δράση αιχμαλωτίζοντας το λιμάνι, τη γύρω περιοχή και τη θάλασσα με τα μικρονήσια της.
  Οι γλάροι με τα κρωξίματά τους, μας παρακινούσαν να κάνουμε πιο γρήγορα αλλά ο καπετάνιος πιστός στο σύνθημα "Οικονομία στα καύσιμα" δεν καταλάβαινε τίποτα. Βράχος!
  

  Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς!!

  Πλησιάζοντας το λιμάνι της, η Κέρκυρα σε μαγνητίζει με την ομορφιά της. Λες και δόθηκε το πράσινο φως και όλοι όσοι ήταν στο κατάστρωμα μετακινήθηκαν στο μπροστινό μέρος και άρχισαν με τα φλας τους να προσπαθούν να κλέψουν λίγη από την μαγεία της.Με την αποβίβαση, γραμμή για το ξενοδοχείο. Ήταν πολύ καλό το κλείσιμό του μέσω διαδικτύου για να αποφύγουμε περιττές ταλαιπωρίες, την ώρα που το μόνο που θες είναι να κάνεις ένα ντους και να αρχίσεις την περιήγηση.
  

  Ουρακοτάγκος στο Κανόνι

  Και από που αλλού να ξεκινήσεις, αν όχι από το κλασσικό Κανόνι με το Ποντικονήσι. Το σύμβολο της Κέρκυρας (αν και όχι το μοναδικό της) με τόσες και τόσες ταινίες να έχουν γυριστεί και ακόμα περισσότερες διασημότητες να έχουν περάσει από εκεί. Ο αεροδιάδρομος μόλις λίγα μέτρα μακριά σε κάνει να εκτιμάς την εφήμερη ζωή σου, γιατί αν κάνει ο πιλότος και ξυθεί την ώρα της προσγείωσης σε βλέπω να αλλάζεις αγκαλιές και φιλάκια μαζί του. Όχι ότι θα κρατήσουν και πολύ!
  Μετά λοιπόν το καφεδάκι φύγαμε για την πόλη για να δούμε και τα περίφημα καντούνια, το ναό του Αγ. Σπυρίδωνα και τα μικρομάγαζα που μένουν ανοιχτά ως αργά.Το απανταχού παρόν ανθρώπινο ποτάμι, σου θυμίζει πως το καλοκαίρι ξεκίνησε και μαζί του οι διακοπές για πολλούς, αλλοδαπούς και ντόπιους.Δεν ήταν δυνατόν να μη δοκιμάσουμε και το περίφημο Κερκυραικό σοφρίτο, που πραγματικά ήταν μια νοστιμιά.
  

  Σοφρίτο. Πληθυντικός...;

  Η επόμενη μέρα είχε ξενάγηση στην Παλαιοκαστρίτσα, με μια μικρή ανάπαυλα στο ωραιότερο μέρος του κόσμου, σύμφωνα με την ταμπέλα του καταστήματος. Ήταν το Μπέλα Βίστα χτισμένο πάνω σε απόκρημνους βράχους, αλλά με μία θέα που σε αφήνει άφωνο.
  Σειρά είχε η παραλία της Γλυφάδας, όπου εκατό άτομα ήταν στην  άμμο και πέντε στο νερό. Ο λόγος δεν είναι άλλος, από το κρύο νερό της θάλασσας. Σου τσιτώνει τόσο πολύ το δέρμα, που νομίζω ότι τώρα φαίνομαι δέκα χρόνια νεότερος. Παρόλο το κρύο, τα νερά ήταν πεντακάθαρα και το τοπίο  υπέροχο.Εκεί συναντήσαμε και έναν που πολέμησε στις Θερμοπύλες αλλά δεν τα κατάφερε, δυστυχώς!
  

  Λαβωμένος πολεμιστής από δόρυ.

  Η πείνα όμως μας καταδίωκε και φύγαμε για τον Πέλεκα, όπου η ντόπια κουζίνα έδωσε και πάλι τα ρέστα της. Με διαφορετικό πλέον SAG, πήραμε το δρόμο του γυρισμού και κατασκηνώσαμε στην πισίνα του ξενοδοχείου όπου βιάσαμε και μια Όρκα (οι μεγάλοι παίζουν!), την ώρα που δεν υπήρχαν παιδάκια να αντικρίζουν το αποτρόπαιο θέαμα. (Ήταν πλαστική έτσι;)
  Το βράδυ στην πόλη, ψωνίσαμε τα γνωστά τουριστικά αντικείμενα που βαραίνουν και γεμίζουν τις άδειες αποσκευές μας, ώστε να αυξήσουμε στην επιστροφή τη μέση κατανάλωση βενζίνης.
  Φυσικά ξανά για φαί και μπύρες ατελείωτες (λέμε τώρα!)
  

  Τρελό κέφι!

  
  Σαν παιδιά που τους στερείς το παιχνίδι, ήταν η μέρα του γυρισμού, μιας και κανείς δεν ήθελε να γυρίσει πίσω. Οι φόβοι για βροχή και κακοκαιρία εξαφανίστηκαν όταν αντικρίσαμε την Ηγουμενίτσα, ζέστη και πάλι ζέστη.
  Το μόνο δυσάρεστο ήταν η άρνηση του BUSA μετά από ανεφοδιασμό, στα μέσα της διαδρομής, να πάρει εμπρός (τελικά πήρε με σπρώξιμο), επειδή έκαψε το ρελέ της μίζας (63 €).
  Δε βαριέσαι! Καλύτερα τώρα παρά στην Ευρώπη!
  Ολοκληρώνοντας: Η Κέρκυρα είναι ένα απίστευτο νησί με μαγικές παραλίες και βουνά και γκρεμούς και τοπία και..και...
  Η σύστασή μου είναι όποιος δεν έχει πάει ακόμη, να κανονίσει το γρηγορότερο να τη δει. Αξίζει !
  Διαδρομή Καρδίτσα- Ηγουμενίτσα: 2:06 ώρες.
  Καράβι: 1:30 ώρες και εισιτήρια 30 €.
  Καύσιμα: 50 €
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 14.06.2011
• 20:42

  Χωρίς σχόλια

   »  Μάκης
  
  
  Κάτι ήθελα να γράψω αρχικά, αλλά μετά που τις ξανακοίταξα.............
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 05.06.2011
• 11:17

  Τριήμερο

   »  Μάκης
  Το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος θα κινηθούμε περικυκλωτικά κατά μόνας προς το πανέμορφο νησί της Κέρκυρας. Αναχώρηση το Σάββατο 11 Ιουνίου. Στάση στο Μέτσοβο για καφέ, άφιξη στην Ηγουμενίτσα, καράβι για απέναντι και στη συνέχεια τουρισμός και διασκέδαση. Ευκαιρία να δοκιμαστεί όλος ο εξοπλισμός παλιός και νεοαποκτηθείς πριν το Ευρωπαικό ταξίδι στις 2 Ιουλίου. Πιστεύω όλοι να εκμεταλλευτείτε αυτές τις ημέρες για απόδραση, έστω και κοντινή.
  Η απόφαση μετράει!
  Αν συναντηθούμε στο δρόμο, χαιρετήστε γιατί αλλιώς θα σας κυνηγήσω...
  
  (Αν θες κάνε κλικ στο χάρτη)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 03.06.2011
• 19:05

  Καλό καλοκαίρι

   »  Μάκης
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 22.05.2011
• 18:19

  Ενημέρωση

   »  Μάκης
  Ενημερώθηκε η σελίδα: Ταξίδι 2012, με καινούρια πρόταση άκρως ενδιαφέρουσα!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.05.2011
• 18:02

  ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ!!!!

   »  Μάκης
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 16.05.2011
• 17:22

  Μην κρίνεις ποτέ από την εμφάνιση...

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 01.05.2011
• 01:47

  Καλό μήνα !!!

   »  Μάκης
  
  Άντε να μας έρθει τόσο χαλαρά...σχεδόν ξαπλωτά!
  
  Βγείτε έξω όπου και αν είστε.
  Γλεντήστε!
  Οι δρόμοι μας καλούν, η ζωή μας φωνάζει.
  Εγώ πάντως θα το λιώσω...στη βόλτα!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 25.04.2011
• 18:14

  Για όσες μέρες του Απρίλη έμειναν

   »  Μάκης
  
  Κάνε κλικ και κατέβασέ το για να γίνουν οι μέρες σου πιο όμορφες...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.04.2011
• 19:24

  Αν ήμουν μαύρος...

   »  Μάκης
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 05.04.2011
• 09:06

  Να τι σε περιμένει, αν σηκωθείς από την καρέκλα

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 27.03.2011
• 22:16

  Φωτογραφίες με...νόημα! (μέρος 3ο)

   »  Μάκης
  Ένας από την παρέα ήταν σίγουρα Άγγλος, αλλά ξεχάσαμε να του πούμε για τη βασική διαφορά στην οδήγηση στην Ευρώπη. 
  
  
  Δεν ξέρω αλλά την βλέπω και σκέφτομαι τον εαυτό μου μετά από χρόνια, να τη δείχνει στα εγγόνια του και να λέει ιστορίες. Λίγο μελαγχολική βέβαια, αλλά θα λέω "...το έκανα!"
  
  
  Ο Θεός βοηθάει τους μη έχοντες μυαλό, αυτό είναι γνωστό. Εμείς το επιβεβαιώσαμε όταν στα 2256μ ανεβήκαμε με κοντομάνικα και ευτυχώς έβγαλε λίγο ήλιο και επιζήσαμε για να το διηγούμαστε!.
  
  
  
  Να είχα και εγώ μια τέτοια δασκάλα. Πάντως μπράβο της γιατί αν και μας είδε όλους μαζί, προσφέρθηκε από μόνη της και με χαμόγελο να μας βγάλει φωτογραφία.
  
  
  
  Για τους ανθρώπους που αγαπάνε τον τόπο τους και τον προστατεύουν. Αλλά επίσης βλέπουν και μπροστά και τον αξιοποιούν για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
  
  
  Οι δύο ηρωίδες. Αν και νέες στα ταξίδια, δεν διαμαρτυρήθηκαν καθόλου! Είχαν υπομονή και δείξανε κατανόηση.
  
  
  
  Σε τσάκωσα! Ένας Αυστριακός κώλος...
  
  
  
  Κούκου! Πάντα φυλάω μια έκπληξη! Ίσως να είμαστε και οι μοναδικοί που γελούσαν και κάνανε πλάκες στην Αυστρία.
  
  
  
  Πάντα κάποιοι περίμεναν κάποιους(πάνω από τις μηχανές τους)  για να ξεκινήσει η περιήγηση και να βρούμε κανένα καλό εστιατόριο ή καφετέρια.
  
  
  Πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι.Από την πρώτη επίσκεψη το είχα καημό να ανέβω στο καμπαναριό. Αυτή τη φορά σε όποια πόλη και αν πήγα δεν άφησα ούτε ένα που να μην ανέβω. Ά ρε Κουασιμόδε, μόνο εγώ σε καταλαβαίνω!
  
  
  Το καθημερινό πρωινό ξεβράκωμα πριν από κάθε αναχώρηση. Οι ξένοι έμειναν
  εντυπωσιασμένοι από το ελληνικό κάλλος.
  
  
  
  Κάθε στροφή και καταρράκτης, με βουνά, κοιλάδες, δάση, κλπ. κλπ.
  
  
  
  Η πλάκα ήταν δεδομένη και συνεχόμενη. Όλοι γελούσαμε, εκτός από αυτόν που δεν έπιανε το αστείο...
  
  
  
  Μαθήματα οδήγησης άνευ διδασκάλου. Στο συγκεκριμένο μελετάει τα αποτελέσματα της φυγόκεντρου δυνάμεως στο πίσω ελαστικό, χωρίς τη μετατόπιση του άνω τμήματος του κορμού!
  
  
  
  Η παρέα σε αυθόρμητη πόζα. Ναι καλά...
  
  
  
  Ο κόσμος δεν χωράει τα όνειρά μας!
  Αυτός είναι που χωράει στην παλάμη μας!
  
  
  
  Ήμουν έτοιμος να χτυπήσω το Enter, για να δημοσιεύσω την ανάρτηση, όταν είχα αυτή την τελευταία αποκάλυψη. Οι πιο πολλές φωτογραφίες που μου αρέσουν δεν είναι τελικά τα τοπία που είδαμε, αλλά τα χαμόγελα της παρέας και ότι ζήσαμε-μοιραστήκαμε εκεί έξω. Θα τολμήσω να προσθέσω στο γνωστό:"...αυτό που μετράει είναι το ταξίδι...",  το"...αλλά και το πλήρωμά σου..."
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.03.2011
• 13:55

  Ζήσε το Όνειρο

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 05.03.2011
• 16:28

  Το παραμύθι με τα τέσσερα μικρά αγοράκια.

   »  Μάκης
   (Από τον Διονύση, ξανά...)
  Μια φορά και ένα καιρό ήταν τέσσερα μικρά γουρουνάκια…ε συγνώμη τέσσερα μικρά αγοράκια ήθελα να πω. Ζούσαν ξεχωριστά σε διάφορα σημεία του δάσους της ζωής, φαινομενικά άγνωστα μεταξύ τους, το καθένα στην οικογενειακή καλύβα του, αντικρίζοντας το μεγαλείο της φύσης με το αθώο βλέμμα που μόνο ένα παιδί έχει. Στο δάσος μας όμως ζούσε και η καλή νεράιδα που υφαίνει τη μοίρα όλων με σοφία και προνοητικότητα, με χρυσή κλωστή και νήμα άφθαρτο, χαμογελώντας στο άγνωστο και κάτω από το θρόισμα των δέντρων αφουγκραζόταν τους ήχους, συνδέοντάς τους και δένοντάς τους με αόρατους ιστούς πασπαλισμένους με άχνη τόσο γλυκιά που ήταν αδύνατον να αντισταθείς. Έτσι λοιπόν τα μικρά μας γουρ… ε αγοράκια, αγοράκια είπαμε, μεγάλωναν εξερευνώντας το δάσος.  Άρχισαν να αναπτύσσουν κάποια κοινά γνωρίσματα, κοινές κατευθύνσεις, και μια εμμονή στο να μη κάθονται ποτέ μα ποτέ ήσυχα. Πάμε λοιπόν να τα γνωρίσουμε ξεχωριστά.
  Το πρώτο αγοράκι το λέγαν Joe, κυκλοφορούσε πάντα με γούνινα βρακάκια, του άρεσαν τα σπαθιά και τσεκούρια, ήταν fan μιας μπάντας του δάσους από τον οικισμό της Valhalla, έπαιζε συνεχώς με κάτι ξυλάκια που τα λεγαν nunchaco και άλλαζε τα άλογα γρηγορότερα και από πετάρισμα βλεφάρου, θεωρώντας ότι το επόμενο είναι κλάσεις καλύτερο από τον προηγούμενο αστραχάν.
  
  Ο δεύτερος είναι ο William που γεννήθηκε μέσα σε μία παγοκύστη γι’ αυτό τον φώναζαν Ice, χαμογελούσε πάντα με ένα ιδιαίτερο ύφος, σε άλλη του ζωή πίστευε ότι ήταν Έλληνας φιλόσοφος, η συνήθειά του από μικρός ήταν να σέρνει τα γόνατά του και πρότυπό του μια παλιά ελληνική ταινία με τίτλο “Οικογένεια Χωραφά”. Μουσικές προτιμήσεις κάτι μαλλιάδες με βιολιά.
  
  Ο τρίτος είναι ο Jack που μάλλον μπερδεύτηκε με το σκύλο της οικογένειας, γιατί θάβανε τα κόκαλα μαζί για να τα βρουν αργότερα αυγατισμένα και περισσότερα. Τα νεύρα και η αναταραχή του είναι άγνωστη περιοχή γι’ αυτό και το νησί του λέγεται “Υπομονή”. Είναι Fan του κακού Σκρουτζ με την ευτυχή κατάληξη, στο αίμα του τρέχει φρουτοχυμός, και επικηρύχτηκε από τον Sensei Kawasaki γιατί συνουσιάστηκε με μία χοντρή τρισάθλια Μπέμπα. Αμαρτίες technotronic παιδεύουσι 2 Unlimited.
  
  Ο τελευταίος, o Averel που κοίταζε τα αστρα από παιδί και πίστευε ότι ήταν ιππότης Jedi σε ειδική αποστολή πάνω στο αστρόπλοιο Enterprise, μοναχικός καβαλάρης αλά Lucky Luke style, με ιδιοσυγκρασία κλόουν σε τσίρκο, έβλεπε τον κόσμο γύρω του και αδυνατούσε να πιστέψει ότι θέλει πολύ δουλειά για να γίνει όντως αγγελικά πλασμένος, η σχέση του με τους μαλλιάδες με κιθάρα είναι ότι είναι και αυτός μαλλιάς και προσπαθεί για τη κιθάρα. Μπέρδευε συνεχώς τη πραγματικότητα με το όνειρο που είχε δημιουργήσει, μέχρι που ξύπνησε. Βρήκε λιμάνι σε κάτι φτερά πάνω σε τεπόζιτο και απεχθανόταν σαν το διάολο το λιβάνι σε ότι είχε σχέση με κλίση πάνω από 45 μοίρες.
  
  Φαινομενικά λοιπόν τα μονοπάτια των τεσσάρων φίλων μας ήταν διαφορετικά και οπτικά αποκλίνοντα, αλλά η καλή μας νεράιδα τα είχε με κοινή αφετηρία και στη πορεία συγκλίνοντα και στο τέλος ενοποιημένα. Τα πολλά κοινά στοιχεία που ανακάλυπταν στη διαδρομή, συνεχώς τους έφερναν πιο κοντά. Έχουν όλοι τους μια σκανδαλώδη τάση για περιπέτεια ωσαν άλλοι Οδυσσέες, ψάχνοντας για την Ιθάκη.
  
  Μια μανιώδη τάση για ότι έχει να κάνει με καμουφλάζ, παπατζιλίκια αέρος, εδάφους και θάλασσας, τραγελαφική βλακεία για τα πέταλα τα χαλινάρια και τις σέλες των αλόγων τους με ομηρικούς καυγάδες, και μια ατελείωτη ώθηση για πειράγματα και πλάκες σε βαθμό ραψωδίας.
  Στο δάσος μας όμως υπάρχει και ο κακός ο λύκος που κυκλοφορεί σε πολλές μορφές και σπέρνει ζιζάνια διχόνοιας, παρεξηγήσεις, εσωστρέφειες, ιδιοτέλειες, συμφεροντολογισμούς, βάζοντας συνεχώς εμπόδια ώστε τα τέσσερα μικρά μας γουρ…αμάν πια, αγοράκια! να βαδίσουν μαζί, αντιμετωπίζοντας και τους υπόλοιπους συμμάχους του λύκου, κάτι no misterακια, πονηρά και υποχθόνια λαγουδάκια και λοιπά άτακτα και κακομούτσουνα ζωάκια που βάζουν τρικλοποδιές με απώτερο στόχο τον αποπροσανατολισμό και τη ματαίωση.
  Οι ήρωες μας όμως με χάρη δελφινιού και δύναμη ελέφαντα ξεπερνούν τους σκοπέλους και τους υφάλους αρματωμένοι με πολεμοφόδια και ασπίδες μιας ανώτερης φυλής, με βέλη στη φαρέτρα τους, την αδελφοσύνη, τη κατανόηση, την ειλικρίνεια, το σεβασμό, τον αλτρουισμό, τα ιδανικά των προπατόρων τους, και με μία θεία τρέλα που τρέχει στο αίμα τους που λέγεται Φιλότιμο και Αγάπη.
  Στο ταξίδι της ζωής τους συνειδητοποίησαν ότι ο μόχθος της διαδρομής δίνει αξία στο προορισμό, ο συνοδοιπόρος είναι ιερό στήριγμα και το μοίρασμα των εμπειριών με τον συν – αδελφό τους και το καταστάλαγμα ότι όσο και διαφορετικοί να είμαστε, είμαστε από την ίδια αστερόσκονη του Δημιουργού προορισμένοι να επιστρέψουμε στη μία Πηγή.
  Ο δρόμος είναι μπροστά τους, καβάλα στο άτι του ο καθένας, με το έτερο του ήμισυ, με τον αέρα της ελευθερίας να ανεμίζει και να ανανεώνει το οξυγόνο, με καινούριες εικόνες και ανακαλύψεις, μα μηδενίζουν το απατηλό ρολόι της ψευδαίσθησης του εγκλωβισμού, με προορισμό το γνωστό άγνωστο της ένωσης των Πάντων.
  
  Καλά τους ταξίδια.
  
  Υ.Γ: Η υπερπαραγωγή αυτή έχει σπόνσορες τους κάτωθι:
         1. Κόναν ο Βάρβαρος
         2. Το Δωδεκάθεο
         3. Σύλλογος Ραβίνων “ Σαλώμ”
         4. Αστρόπλοιο “Captain Dream”
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 25.02.2011
• 11:48

  Φωτογραφίες με…νόημα! (μέρος 2ο)

   »  Μάκης
  ...Ξεκινάω το 2ο μέρος με μια φωτογραφία, που μια παρόμοιά της είχε τραβηχτεί πριν από δεκαοχτώ χρόνια περίπου, σε κάποιο άλλο μέρος και κάτω από άλλες συνθήκες. Αυτό που δεν άλλαξε, είναι οι άνθρωποι. Πάντα χαμογελαστοί και αισιόδοξοι.
  
  Τώρα εδώ, τι να σχολιάσω. Όταν τη βλέπω μένω άναυδος. Χωρίς λόγια λοιπόν...
  
  Στο προηγούμενο ταξίδι σαν μασκότ είχα μια μαϊμού, που ήρθε και φωτογραφηθήκαμε. Σ' αυτό πλησιάσαμε διακριτικά κάνοντας τις πάπιες, μια πάπια. Άραγε στο επόμενο τι θα είναι;
  
  Αυτή η φωτογράφος που με καταδίωκε σε όλο το ταξίδι, αποδείχθηκε πολύ επίμονη. Εντούτοις, συνέλαβε μια οπτική περί τουρισμού σε μία και μόνο στάση. Εγώ το νου μου στο δρόμο και η συνεπιβάτης μου με το χέρι απλωμένο σαν κατάρτι να απαθανατίζει τοπία.Εύγε!
  
  Παντού χωράει ένας ακόμα χαφιές. Που μάλιστα θα το κάνει και με ευχαρίστηση...
  
  Με τον μπροστινό τύπο, μιλάγαμε όση ώρα περιμέναμε για να ανάψει το πράσινο φως, λόγω έργων στο δρόμο. Τότε πρόσεξα την πινακίδα του. Hell awaits!
  
  Η είσοδος, για τον κλασσικό πλέον Αλπικό δρόμο. Αν και πληρώνεις 18 ευρώ, είναι αυτό που λέμε, πέρασμα ζωής.
  
  Αυτή είναι η φάτσα όταν ανέβεις και κατέβεις τον Αλπικό δρόμο. Ικανοποίηση!
  
  Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνεις διασχίζοντάς τον! Άντε βρες συνεργείο, τώρα!
  
  Ο Σάκης για μια ακόμη φορά δείχνει τις κορυφές που έχουν σειρά να κατακτηθούν!!! Το ταξίδι δεν τελειώνει ποτέ...
  συνεχίζεται...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 19.02.2011
• 21:39

  Φωτογραφίες με…νόημα! (μέρος 1ο)

   »  Μάκης
  Καθόμουνα τις προάλλες και κοιτούσα τις περσινές φωτογραφίες που τραβήξαμε οι  πέντε (εγώ και οι τέσσερις άγγελοι του…Μάκη) συνεργαζόμενοι φωτογράφοι, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Το υπέροχο ήταν, πως το ταξίδι πέρασε κυριολεκτικά μπροστά από τα μάτια μου, για άλλη μια φορά. Ίσως, να ήταν και πιο περιεκτικό, μιας και η παρατήρηση των φωτογραφιών, αποκάλυψε και μια διαφορετική οπτική. Την οπτική του ατόμου που πίεζε το κουμπί της μηχανής.
  Χωρίς άλλα περιττά τις μοιράζομαι με σένα. Αν ήσουν στο ταξίδι θα θυμηθείς τις στιγμές και θα χαμογελάσεις. Αν δεν ήσουν, μακάρι να σου δώσουν έστω και μια μικρή έμπνευση ή σκούντημα και να ζήσεις τις δικές σου παρόμοιες στιγμές.
  Η πρώτη φωτογραφία, που μιλάει από μόνη της, δεν θα μπορούσε να είναι άλλη, από την ψυχρολουσία που δεχτήκαμε, μόλις κατεβήκαμε στην Ανκόνα.Δεν προλάβαμε να κάνουμε ούτε πενήντα μέτρα και “άνοιξαν” οι ουρανοί.
  
  Σειρά έχει η πρώτη, που βγάλαμε σαν παρέα. Στην πρώτη στάση, με τη βροχή να μην έχει κόψει στο ελάχιστο, το κέφι δεν μας έχει εγκαταλείψει.  Το μπράβο πηγαίνει στις γυναίκες που στο παρθενικό τους μεγάλο-και στο εξωτερικό-ταξίδι δείχνουν απτόητες!
  
  Επόμενη, μια που μου αρέσει πολύ. Επειδή κρατούσα την πορεία, λόγω gps και το μυαλό ασχολιόταν με τις πινακίδες στο δρόμο, δεν είχα την ευκαιρία, να απολαύσω τους φίλους μου σε σχηματισμό, σε συνδυασμό με τα όμορφα τοπία.
  
  Μία από τις πολλές διαφορές που ανακάλυψα, ότι έχουμε σαν λαός με τους υπόλοιπους. Εμένα πάντως δεν το χωρούσε το μυαλό μου πως κατακαλόκαιρο στην Ελλάδα, περιμένοντας το καράβι για επιβίβαση, είναι απαραίτητο να είμαι ένστολος και με τις μπότες φορεμένες, παρακαλώ. (Δεν διακρίνεται ο γύρος σε ψωμάκι, το παγωτό και το μικρό εμφιαλωμένο.)
  
  Άλλη μια τρομερή φωτογραφία. Διασχίζοντας τις Αυστριακές Άλπεις συναντήσαμε χιόνια που δεν έλεγαν να λιώσουν. Εκεί πρόσεχα το δρόμο μην είναι παγωμένος, εδώ μετά βλέποντας τη φωτογραφία αναρωτήθηκα, πως κρατιόταν όλο αυτό το χιόνι έτσι και δεν ήρθε στα κεφάλια μας.
   
  Μια εικόνα που συνοψίζει το νόημα των ταξιδιών. Να χάνεσαι μέσα σε άγνωστα, πανέμορφα τοπία, παρέα με κάποιον που αγαπάς. Και ο δρόμος να ισιώνει, να στρίβει και να μην τελειώνει. Χρόνος δεν υπάρχει, οι αισθήσεις πλήρεις!
  
  Ακολουθεί μια “περίεργη” φωτογραφία. Κι αυτό γιατί ακόμα δεν ξέρω τι ακριβώς προσπαθούσα να κάνω. Γελάω όμως συνεχώς όταν τη βλέπω, γιατί μου θυμίζει βαρύ ζεϊμπέκικο. Που, στο Τρέντο! Για όνομα του Θεού!… Όπα!!!
  
  Άλλη μία, από τις διαφορές των λαών που έλεγα πιο πάνω.Γι’ αυτούς είναι πολύ φυσιολογικό, για μένα ακατανόητο. Δεν μπορώ σε άδειο δρόμο, να πηγαίνω με πενήντα χιλιόμετρα και πίσω από φορτηγό. Στην άκρη!
  
  Μετά από αυτή τη λήψη κανένας πια δεν τόλμησε να τον ξανααμφισβητήσει. Στη συνέχεια φύγαμε, για να αγοράσει καινούργιο παντελόνι.
  
  Μία τώρα, τελείως αναπάντεχη. Ενώ οι γυναίκες στήνονται για μια τυπική πόζα, τους δίνεται η οδηγία να κάνουν κάτι διαφορετικό, όχι τα ίδια και τα ίδια βρε παιδί μου! Αρχίζουν λοιπόν να γελούν, να χορεύουν, να ανοιγοκλείνουν χέρια και διάφορα τέτοια. Ξάφνου από το πουθενά πετάγεται ένας Ιταλός (έξω καρδιά) και συμμετέχει και ο ίδιος. Αυτό ήταν, ΚΛΙΚ!
  
  συνεχίζεται…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 13.02.2011
• 17:26

  Ήλιος με...δόντια

   »  Μάκης
  Θα ήταν έγκλημα-το λιγότερο-αν άφηνα τέτοια μέρα όπως η σημερινή να περάσει και να μην βγω μια μικρή βόλτα, έτσι για ξεμούδιασμα! Η μέρα είχε κάτι το ανοιξιάτικο και ήταν καθ' όλα υπέροχη. Αφού τελείωσα με τις πρωινές οικογενειακές υποχρεώσεις και ένα καταπληκτικό γεύμα αργότερα, αποφάσισα να φύγω μόνος μου μια μικρή βόλτα προς τα χωριά της Λ. Πλαστήρα.
  Πέρα από την διασκέδαση που συνοδεύει τέτοιες εξορμήσεις, ένας δεύτερος λόγος ήταν για να δοκιμάσω την νέα μου, τουριστική ζελατίνα την MRA Vario Touring. Επίσης προ ημερών είχα τοποθετήσει, σε αντικατάσταση της πλαστικής, την αλουμινένια φτερωτή (του Muzzy), που βρίσκεται πίσω από το ψυγείο. Όπως επίσης και το TRE για Hayabusa.
  Ευκαιρία λοιπόν για δοκιμή.
  Η ζελατίνα βοηθάει πραγματικά.
  

  Διακρίνεται καθαρά η ζελατίνα με την αεροτομή.

  Η εκγύμναση των τραπεζοειδών μυών μετά τα 150χλμ/ώρα σταμάτησε και με αφήνει ανενόχλητο πλέον να απολαμβάνω τη βόλτα μου. Αν και οι δρόμοι μας προσφέρουν πληθώρα κραδασμών αυτή δεν έκανε  κιχ!
  Η φτερωτή δουλεύει σαν να βρισκόταν εκεί από πάντα, αθόρυβα και υποδειγματικά. Μένει τώρα να της κάνω μια γερή δοκιμή, μέσα στην πόλη και με κίνηση.
  

  Και λίγο χιόνι!

   Όσο για το TRE, πράγματι υπάρχει μια αντιληπτή διαφορά στην απόκριση του γκαζιού. Ίσως οι Ιάπωνες να έπρεπε να το συμπεριλάβουν στην κανονική έκδοση της μοτοσυκλέτας.
  

  Δαγκωτό και πίσω τα Άγραφα. Ομορφιές!

  Όσο για τη βόλτα...το δαγκώσαμε και πάλι. Εντάξει δεν ήταν και πολύ, αλλά όσο ανέβαινα σε ύψος, το κρύο γινόταν και πιο έντονο.
  Καλά στις Άλπεις με διπλάσιο υψόμετρο, γιατί μου φαινόταν πιο ζεστά;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 23.01.2011
• 14:52

  Ο τρελός του χωριού

   »  Μάκης
  (Από τον Διονύση)
  Παλιά λέγανε “τα μαστόρια, τα βαπόρια και τα γαλανά bol'dόρια".
  Ατάκα μαγκιάς, ουσίας και τρόπου ζωής μιας άλλης εποχής, που όμως μου έμεινε σαν αυτοκόλλητο από πιτσιρικάς χαζεύοντας τα θηρία της εποχής με τους τερατώδεις κινητήρες, τα ανύπαρκτα φρένα και τα αναιμικά πλαίσια, μα με τόνους προσωπικής φροντίδας, "μοντίφας", πατέντας και προσωπικής πινελιάς. Με αναβάτες "κάνγκουρες", με σορτς, τσόκαρο, μαλλί, και “φέτα” στη παραλιακή στη κλασική σαββατιάτικη βόλτα.
  Στάθης Ψάλτης, "Καμικάζι αγάπη μου" και ντίσκο στη Βουλιαγμένη. Ο προθάλαμος στα μάτια μας και το εφικτό, γιατί που λεφτά και που χέρια για το όνειρο, ένα ταπεινό αλλά απίστευτο εργαλείο το OLD TIME CLASSIC HONDA C50C, η πάπια.
  
  Αλήθεια, υπάρχει κανείς που δεν το λιγουρεύτηκε ή δεν το οδήγησε ή δεν έκανε βόλτα με ύφος 1000ων καρδιναλίων και τουπέ ολκής; Είναι κανείς που δεν κατανάλωσε στιγμές ή και ώρες με αυτόν τον θρύλο; Αν όχι, μάλλον όψιμος είναι με την έννοια μοτοσικλέτα και χρήζει ψυχανάλυσης, φυσικά αφορά τα "καινάρια" της γενιάς μου.
  Σαν θρύλος λοιπόν, πολύ καιρό ξυνόμουν να βρω ένα "χρέπι" τέτοιο και να το ανακατασκευάσω, να αναστήσω ένα κομμάτι από το βλέμμα του πιτσιρικά μέσα μου, και επειδή όπως πάλι λένε “όταν θες πραγματικά κάτι, το σύμπαν συνωμοτεί για το πετύχεις”. Το "χρέπι" βρέθηκε από το πουθενά. Ένα διαμάντι στρογγυλοφάναρο του ’83 περίμενε στωικά για 16 χρόνια σε μια πιλοτή στο Μαρούσι, μαζεύοντας τα απομεινάρια του χρόνου πάνω του, σαν άλλος βάτραχος, έτοιμος να μεταμορφωθεί σε πρίγκιπα.
  Κι εδώ αρχίζει η ιστορία μας να παίρνει άλλη τροπή, όμορφη και ιδιαζόντως εκπαιδευτική. Έχει να κάνει με δύο άξονες:
  Ο ένας αυτός του ορθολογισμού, του μετρήματος των πάντων, της λογικής της τρίχας, του στεγνώματος σε βαθμό αφυδάτωσης και ο "προβατισμός" της κοινωνίας που μασουλάει ότι της σερβίρεται.
  Ο δεύτερος είναι αυτός της φαντασίας της καρδιάς, της χαράς της δημιουργίας, της αγαλλίασης της ιδρωμένης παλάμης και της ενατένισης του ορίζοντα της ανατολής του φωτός.
  
  Πέρασα 5 μήνες που άκουσα πολλά όπως, “Τόσα που έδωσες έπαιρνες καινούργιο”, “Τι παιδεύεσαι με το "παλτό”, “Είναι καιρός για τέτοιες βλακείες;”, “Εδώ χανόμαστε κι εσύ…” και άλλα νόστιμα.
  5 μήνες κλεισμένος σε ένα υπόγειο αυτοσχέδιο συνεργείο που φτιάχτηκε από το μηδέν, γεμάτος γράσα, λάδια, σκουριές, κοψίματα και καψίματα, προβληματισμούς, καφέδες, τσιγάρα, μουσική και σκόνη. Τέλεια!!
  
  5 μήνες από ένα σκουριασμένο ρετάλι, διαλυμένο στα εξ ων συνετέθη, βίδες, ανταλλακτικά και εξαρτήματα, να βλέπεις σιγά σιγά να παίρνει μορφή.
  5 μήνες παράλληλα με ένα άψυχο -θεωρητικά- αντικείμενο να αντικρίζεις τον εαυτό σου από άλλη σκοπιά, νιώθοντας ψήγματα από τη σοφία της ζωής. Η χαρά της δημιουργίας που μάλλον έχουμε ξεχάσει και ατομικά αλλά και συλλογικά, ως λαός και φυλή, που μεγαλούργησε ακριβώς πάνω σε αυτό. Σκεφτείτε το, μάθαμε να τα παίρνουμε όλα έτοιμα, χωρίς ερωτήσεις, ότι μας πασάρουν, απρόσωποι εμείς, απρόσωπα και τα “εργαλεία” που χρησιμοποιούμε, απρόσωπος ο περίγυρός μας, τα πιστεύω μας, καμένα τα όνειρά μας, και η φαντασία μας νεκρή. Με τέτοια συνταγή πως θα παράξουμε ιδέες, έννοιες, εικόνες, αντιρρήσεις, δράσεις και αντιδράσεις, συνθέσεις, όνειρα και στόχους για να τους φτάσουμε.
  5 μήνες δημιουργίας έλυσαν ένα αίνιγμα που βάσταγε χρόνια. Όχι δεν είμαι ο τρελός του χωριού γιατί θέλω να πειράζω, να αλλάζω, να προσαρμόζω, να βελτιώνω, να πειραματίζομαι, να απογοητεύομαι, να μετανιώνω, να πεισμώνω και να τσαντίζομαι, αλλά πάνω απ’ όλα να αγαπώ τη προσπάθεια και το μόχθο για την επίτευξη του ονείρου. Όχι, ούτε και εσείς είστε τρελοί που ασχολείστε με ότι σας χτυπήσει στη καρδιά, μη φιδόμενοι κόπο, τρόπο, χρήμα, κούραση. Η Ιθάκη είναι το ορόσημο, αλλά πάντα το ταξίδι μετράει για τον πηγαιμό. Το υγιές κομμάτι του Έλληνα είναι αυτό που δεν βολεύεται με τίποτα, και πάντα ψάχνει για το ιδανικό. Η καρδιά είναι η μηχανή που τροφοδοτεί τη φαντασία και ο εφησυχασμός ο δολοφόνος της. Το μυαλό οργανώνει, αλλά η ψυχή είναι η ανάσα της ζωής.
  
  Ας μαζευτούμε λοιπόν όλοι οι τρελοί και ας φωνάξουμε και άλλους στη παρέα μας. Ας ξυπνήσουμε το γονίδιο που θέλουν να σκοτώσουν και ας επαναστατήσουμε στον "junkfood" κόσμο που μας σερβίρουν.
  
  Υ.Γ 1 Τίποτα δεν είναι άψυχο γιατί όλα διαποτίζονται από τη δική μας ενέργεια.
  
  Υ.Γ 2 Είμαι ευτυχής γιατί η παρέα Dalton πάσχει από το ίδιο σύνδρομο του τρελού, αυτό το trizokoliarum allagus pantus motosikletus.
  
  Ο Άβερελ
  
  (Περισσότερες φωτογραφίες για σπουδή εδώ.)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 08.01.2011
• 12:33

  Χαλαρά

   »  Μάκης
  Το πρώτο στα Ελληνικά ερμηνεύεται ως:
  Αν έχεις τύχη διάβαινε (τρεις φορές)
  
  
  Το δεύτερο ως: Πάρτο αριστερά
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 24.12.2010
• 13:50

  Ζητείστε

   »  Μάκης
  "Ζητείστε και θα λάβετε".
  Ας ακολουθήσουμε αυτή την προτροπή για καλύτερες μέρες
                                 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ !!!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 20.12.2010
• 20:48

  Αφιερωμένο

   »  Μάκης
  Για όλες τις γυναίκες οδηγούς
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 18.12.2010
• 20:42

  Λες;

   »  Μάκης
  Μήπως θα έπρεπε να μείνω με τη Yamaha που είναι και πιο "αγωνιστική";
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 02.12.2010
• 16:48

  Η Μεγάλη Αδικία

   »  Μάκης
  
  
  Να φταίνε τα ζώδια; Να φταίνε οι βιορυθμοί;
  Πάντως η μέρα προμηνύονταν άσχημη.
  Κατέβηκα στο γκαράζ, να πάρω τη μηχανή να πάω καμιά βόλτα να ξεσκάσω και τι αντικρίζω;
  Μερικές σταγόνες λαδιού πάνω στο πάτωμα, κάτω ακριβώς από το κάρτερ.
  "Όχι ρε γαμώτο! Σε μένα;"
  Πάει η βόλτα, πάει και η μέρα μου. Λες και δεν είχαμε άλλες δουλειές. Άντε τώρα για το συνεργείο, να κλείσω ραντεβού, να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει και στο τέλος να δούμε και πόσο θα μου βγει και το κουστούμι. Γαμώτο!
  Αφού ανέβηκα πάλι πάνω στο σπίτι και έβγαλα τις κορντούρες, πού είχα πάρει φωτιά από τα νεύρα μου, για να μην τα πολυλογώ, ξεκίνησα για το συνεργείο.
  "Όχι ρε, τι είναι πάλι αυτό που βλέπω!" Ακόμα δεν μπήκα μέσα, ρίχνω μια ματιά έτσι απ' έξω  και εντός του συνεργείου επικρατεί ακαταστασία και τα μαστόρια  μάλλον πρέπει να είναι σε διάλειμμα διαρκείας.
   Ώσπου να σκεφτώ να την κάνω και να πάω σε κανένα άλλο, να 'σου πετάγεται κάποιος από το μαγαζί, με καλημερίζει και με καλεί μέσα.
   Ωχ, τη βάψαμε, λέω στον εαυτό μου, βρες τρόπο να την κάνεις...
  Αμ, δε...
  "Έχουμε, μου λέει, το καλύτερο συνεργείο και με εξειδίκευση έτσι;
   Οι εγκαταστάσεις είναι σύγχρονες, το προσωπικό πλήρως καταρτισμένο και...
   Συγνώμη ένα λεπτό, ήρθε το αφεντικό..."
  Γυρίζω και εγώ και βλέπω το αφεντικό.
   "Καλημέρα", μου λέει και δίνει το χέρι.
  "Στα εξηγεί;"
  "Ναι, μόλις άρχισε", απαντώ.
  "Ωραία, αφήνω τη κόρη μου για κάτι ψώνια που θέλει και έρχομαι. Με περιμένει στο αυτοκίνητο..."
   "Ναι, κάνε δουλειά σου..."
   "Λοιπόν που είχαμε μείνει; Ααα ναι! Ο χώρος καταρχήν φυλάσσεται όλο το 24ωρο".
  
  "Από τη μεριά μας τώρα, θα σκύψουμε πάνω από το πρόβλημά σου με πραγματικό ενδιαφέρον για να το λύσουμε."
  "Διαθέτουμε για δική σου ευκολία, τεχνικό για να ρίξει μια ματιά στις αναρτήσεις σου και να σε συμβουλεύσει."
  
  "Υπάρχει ακόμα και ειδικός στις εξατμίσεις που θα σε ενημερώσει για καινούρια μοντέλα και θα κάνουμε και θορυβομέτρηση με το ειδικό μας όργανο."
  
   
  "Τώρα αν θέλεις μπορούμε να κοιτάξουμε για τη φθορά των ελαστικών σου και αν είναι κοντά στο όριο να διαλέξεις κάποια άλλα από την αποθήκη μας."
   "Ωραία ακούγονται όλα αυτά", είπα εντυπωσιασμένος.
  "Περίμενε δεν τελείωσα ακόμα..."
  "Μπορεί να έχεις σκεφτεί πως είναι η ώρα να δεις και το θέμα της άνεσή σου και να ψάχνεις παράδειγμα για ζελατίνα. Εμείς εδώ διαθέτουμε αεροσύραγγα για να βρούμε για σένα την πιο κατάλληλη."
   "Τι είπες τώρα;" και κοιτούσα με ανοιχτό το στόμα.
  "Αν θέλεις μπορείς να μιλήσεις για τεχνικά θέματα που αφορούν την ασφάλεια του αναβάτη με το προσωπικό που ασχολείται με ABS και αερόσακους μηχανής.
   "Δεν το είχα σκεφτεί, να σου πω την αλήθεια", απαντώ.
  "Φυσικά στο τέλος θα ακολουθήσει πλύσιμο της μηχανή σου ώστε να μην είναι μόνο εντάξει, αλλά και να φαίνεται ωραία!"
  
  "Μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε απλό
   ή σε βάθος καθάρισμα."
   "Μην νομίζεις όμως ότι τόση ώρα θα σε κρατάμε εδώ και δεν θα έχεις τι να κάνεις. Το προσωπικό μας είναι πάντα έτοιμο να σε διασκεδάσει και να σε κάνει να περνάς ευχάριστα."
   "Κι αν η βλάβη είναι πιο σοβαρή και θα πρέπει η μηχανή να μείνει για περισσότερες μέρες εδώ;" Ρώτησα με πραγματικό ενδιαφέρον.
  "Τότε θα σου διαθέσουμε δωρεάν μεταφορικό μέσο, μέχρι να ολοκληρώσουμε την επισκευή! Μοτοσυκλέτα..."
   ή ποδήλατο, αν θες να γυμναστείς και λίγο!
  
  "Δεν ξέρω τι να πω." Κατάφερα να προφέρω, συγκινημένος.
  "Έτσι είναι φίλε μου", μου λέει σε φιλικό τόνο, "εδώ δεν γυρνάμε την πλάτη στα προβλήματα των πελατών!"
   "Τους κοιτάμε ίσια, βαθιά, μέσα στα μάτια!"
  
  "Μπράβο!", λέω.
  "Αυτό φυσικά", μου λέει "είναι ένα προνόμιο της εταιρείας μας που κερδήθηκε με σκληρή δουλειά"
  "Δεν κλείνουμε το μαγαζί μας, όπως οι άλλοι και να τρέχουμε για διακοπές..."
  "Κατάλαβα, κατάλαβα", απαντώ κουνώντας το κεφάλι μου, λες και στ' αλήθεια καταλάβαινα τι μου έλεγε.
  "Πάντως να ξέρεις", συνεχίζει "οι πελάτες μας είναι εκλεκτοί-όπως αυτός που ήρθε για μια αλλαγή λαδιών και είναι η δεύτερη μέρα που τον φιλοξενούμε στο μαγαζί-κι αν δεν πιστεύεις, κοίτα εδώ" και πέρνωντάς με πιο πέρα μου δείχνει στο διπλανό δωμάτιο έναν τύπο που μου φαινόταν, όντως πολύ γνωστός.
  "Α και να μην το ξεχάσω, μετά την επισκευή γίνεται έλεγχος ότι πράγματι διορθώθηκε το πρόβλημα. Αυτός γίνεται σε δύο φάσεις: μία εντός του συνεργείου
  και μία εκτός, που περιλαμβάνει οδήγηση στο δρόμο."
   "Α, κατά φωνή! Να και ο υπεύθυνος τεχνικός για την δοκιμή στο δρόμο που λέγαμε, μόλις τέλειωσε τη μηχανή του προηγούμενου πελάτη."
  "Πώς πήγε όλα εντάξει;" απευθύνθηκε προς τον τεχνικό.
  Κάτι άρχισε να λέει, αλλά δεν έδωσα σημασία μιας και το βλέμμα μου πιάστηκε να κοιτάει επίμονα μία πελάτισσα που μπήκε εκείνη την ώρα στο μαγαζί και ρωτάει:"Μήπως έχετε αξεσουάρ για το κράνος μου;"
  
  "Ναι", ντριιν, "φυσικά", ντριιιιν, "να το δω", ντριιιιιιιιν, "λίγο";;ντριιιιιιιιιιινννννννννν!!!!!!!
  "Άντε, άνθρωπέ μου θα σηκωθείς;" φωνάζει το έτερον ήμισυ και με σκουντάει.
  "Σήκω ξημέρωσε πια!"
  "Όχι ρε γαμώτο γιατί σε μένα; Πρώτα ο εφιάλτης και τώρα αυτό;"
  Δεν ξύπνησα καλά και η μέρα προμηνύονταν άσχημη.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 29.11.2010
• 14:05

  Ευχαριστήριο μήνυμα προς τον αστυνόμο Μπέκα

   »  Μάκης
  Ο αλιτήριος συνελήφθη και μπήκε πίσω από κάγκελα.
  Παρά την αρχική του αντίσταση τα αστυνομικά όργανα-και με χρήση βίας-τον έβαλαν στη θέση του.
  
  Εξάλλου, της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες.
  Άντε να έρθει η ώρα για κανένα ταξίδι, γιατί δεν βλέπω να την παλεύω... 
  
  Η αγορά έγινε από Αθήνα, από το γνωστό Μοτορόδα και η τιμή του είναι όσο και στην Ευρώπη απ' όπου αρχικά σκεφτόμουν να κάνω τη δοσοληψία.
  Να που υπάρχουν και αξιόλογες Ελληνικές προτάσεις, που δεν προσπαθούν να σε ληστέψουν. Εύγε! 
  Παρακάτω φαίνονται όλα τα κομμάτια της κατασκευής.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 26.11.2010
• 11:52

  Ερώτηση...

   »  Μάκης
  Μεγάλε, να σε ρωτήσω τι τιμή έχει το sag σου;
  Σηκώνεις σούζα με τη μία ε;
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 18.11.2010
• 23:32

  Μάτια μου!

   »  Μάκης
  Άντε μετά να τερματίσει ο Capirossi, έχοντας τέτοιες παρουσίες δίπλα του.
  Απλά τον καταλαβαίνω, τι να πω τώρα...
   Για όσους δεν...βλέπουν καλά, μπορούν να κάνουν και κλικ στη φωτογραφία!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 12.11.2010
• 22:34

  Δώσε Τατιάνα

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 07.11.2010
• 10:35

  Ταξίδι 2011

   »  Μάκης
  Ανανεώθηκε στις Σελίδες δεξιά, το Ταξίδι 2011 με καινούρια εναλλακτική διαδρομή.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 02.11.2010
• 09:51

  Στα άκρα

   »  Μάκης
  Όταν το ταλέντο και το χιούμορ συνυπάρχουν σε οριακές συνθήκες:
  
  
  
  Δες το μέχρι τέλους...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 19.10.2010
• 10:46

  Ο κερατάς

   »  Μάκης
  Αυτή τη φορά σειρά είχε το τιμόνι. Από τα ταξίδια, μακρινά και μη (κατάβαση Πυρηναίων,γύρος της Πελοποννήσου κ.α), είχα διαπιστώσει ότι σε πολύωρη οδήγηση, στα χέρια πέφτει ένα επιπλέον βάρος. (Σιγά τη διαπίστωση!) Αν υπολογίσουμε στην ήδη σκυφτή θέση οδήγησης τις υψομετρικές διαφορές και το "σφιχτό" ορεινό δίκτυο (είπαμε δεν ταξιδεύουμε από εθνικές!), εύκολα καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι καθόλου ωραίο να "γράφεις" χιλιόμετρα και το βράδυ να κάνεις μασάζ στα χέρια σου. Φυσικά για το Hayabusa μπορεί τα χιλιόμετρα να μην είναι θέμα, αλλά στα στενά κομμάτια λόγω βάρους δεν νιώθει και τόσο άνετα. Για να λέμε και την αλήθεια κουράζει!
  Και μην ακούσω τίποτα για ηλικίες, κουρασμένα παλικάρια και άλλα τέτοια.
  Η σκέψη πίσω από όλα αυτά είναι, αν μπορείς κάτι να το βελτιώσεις και να ευχαριστηθείς κιόλας την όλη διαδικασία, ακόμα καλύτερα! Το να δημιουργείς είναι τρομερά αναζωογονητικό, που αν το δούμε κι αλλιώς, στις μέρες μας όλοι από λόγια καλά πάνε κι από έργα τίποτα. Οπότε, για να ξεδίνεις το συστήνω ανεπιφύλακτα. Εντάξει έχει και λίγο βρίσιμο στο ενδιάμεσο, αλλά είναι ο χαρακτήρας της δουλειάς έτσι.
  Τώρα υπάρχει και το θέμα του γούστου. Κατά την αναζήτηση μου στο διαδίκτυο για άρθρα σχετικά με το εγχείρημα αυτό, οι γνώμες διχάζονταν. Οι μισοί έλεγαν ότι δεν μπορούν να διανοηθούν μια τέτοια εμφανισιακή αλλαγή (χάνεται ο χαρακτήρας), οι άλλοι μισοί τάσσονταν υπέρ της άνεσης. Να σημειώσω ότι τα σχόλια αυτά αφορούν κατά 90% ανθρώπους από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού που έχουν ένα σαφή προσανατολισμό για χρήση του Hayabusa ως ντράγκστερ ή για "καστομιές" και λιγότερο για "χιλιομετρική" χρήση. Εμένα από την άλλη μου άρεσε αυτό που είδα σε φωτογραφίες και όποιος μπορεί να μου εξηγήσει τον προσανατολισμό αυτής της μηχανής ευχαρίστως να το κουβεντιάσουμε...
  Η απόφαση λοιπόν, πάρθηκε με πλειοψηφία και τα κατσαβίδια πιάσανε αμέσως δουλειά.
  Πρώτα η μηχανή ανέβηκε σε σταντ για να σταθεροποιηθεί.
  Μετά βγήκαν φωτογραφίες από το μπροστινό σύστημα για να μην χρειαστεί αργότερα να αναζητούμε τις διαδρομές των ντιζών και των λοιπών σωληνακίων.
  
  Χαλαρώνουμε την γκαζιέρα και τα δοχεία υγρών.
  Βγάζουμε τα γκριπ (αν πρόκειται να τα ξαναχρησιμοποιήσουμε).
  Αφαιρούμε (επιτέλους!) την πάνω πλάκα.
  Τοποθετούμε την καινούρια με το τιμόνι.
  
  Τοποθετούμε την γκαζιέρα και το αριστερό γκριπ.
  Αλλάζουμε διαδρομή στις ντίζες του τσοκ και του γκαζιού.
  Αφαιρούμε με προσοχή τα υγρά των φρένων-συμπλέκτη.
  Διώχνουμε ευγενικά τον περίεργο γείτονα που σκύβει και αυτός να δει και μας τρελαίνει στις ερωτήσεις...
  Μπροστά θέλει μακρύτερα σωληνάκια από τα εργοστασιακά, οπότε βάζεις και υψηλής, αν δεν έχεις και μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.
  Λίγη προσοχή χρειάζεται στην αλλαγή διαδρομής του συμπλέκτη, σε περίπτωση που δεν μπει και εδώ υψηλής και να ξεμπερδεύεις. Επειδή ένα τμήμα του είναι από μέταλλο προσοχή να μην σπάσει.
  Συμπληρώνουμε με υγρά και εξαερώνουμε.( Τα σωληνάκια εννοώ)!!!
  Κόβουμε δεξιά και αριστερά στη ζελατίνα, από ένα μικρό κομμάτι, τόσο ώστε να μην βρίσκουν τα χειριστήρια.
  Αλλαγή διαδρομής και στις δύο χοντρές πλεξούδες, που έρχονται από μπροστά.
  Κάνουμε έλεγχο ότι το μπροστινό είναι τελείως ελεύθερο στην κίνησή του και κανένα καλώδιο, ντίζα, σωληνάκι δεν τεντώνεται επικίνδυνα ή "τσακίζει" κάπου.
  Κάνουμε έλεγχο.
  Ξανακάνουμε έλεγχο!
  Κουμπώνουμε τα πλαστικά μέρη που αφαιρέσαμε για να δουλέψουμε άνετα.
  Κοιτάμε μήπως περίσσεψε καμιά βίδα (συνήθως περισσεύει!)
  Πάμε μία τουαλέτα και τρώμε ή πίνουμε κάτι -το ξεχάσαμε τόσες ώρες σκυμμένοι πάνω από το τιμόνι!- και αν δεν βρέχει, γιατί εδώ, μέρα παρά μέρα βρέχει, βγάζουμε τη μηχανή και πάμε να τη δοκιμάσουμε.
  
  Απλά τώρα θέλει λίγο να συνηθίσεις την αλλαγή θέσης.
  Τί διαπίστωσα εγώ επιγραμματικά:
  
  Τα χέρια είναι πιο ανοικτά σε πιο φυσιολογική θέση και έτσι παραμένουν ξεκούραστα.
  Η θέση βεβαίως και είναι πιο όρθια.
  Λόγω του ότι ο αέρας τώρα "χτυπάει" στο στήθος και όχι στους ώμους χρίζει αλλαγής και η ζελατίνα.
  
  Στα "πολλά" απλά σκύβεις λίγο, όπως και παλιότερα και είσαι εντάξει.
  Στις στροφές τώρα, άλλο "φρούτο". Δίνει την αίσθηση ενός σούπερ μοτάρντ 1300 κυβικών. Ο μοχλός που σου δίνει το νέο τιμόνι είναι απίστευτος και η μηχανή πλαγιάζει αβίαστα.
  Να πω ότι δεν έχω κάνει τη διαδρομή μέχρι τη Λ. Πλαστήρα εκατοντάδες φορές, θα είναι ψέμματα. Να πω τώρα ότι αυτή δεν ήταν και η καλύτερη ως τώρα, θα είναι ακόμα μεγαλύτερο ψέμα.Τρομερή ευκολία στο πως "βουτάει" κατευθείαν στη στροφή, χωρίς να φορτίζονται-ζορίζονται τα χέρια. Όλα με χαρακτηριστική άνεση.
  Φυσικά μην ξεχνάμε και τη βοήθεια που προσφέρει αυτός ο μοχλός και μέσα στην κίνηση της πόλης.
  Η συνολική αίσθηση για μένα είναι αναβαθμισμένη και άξιζε σίγουρα η όλη μετατροπή. Το χαμόγελο μετά τη βόλτα, ήταν "όλα τα λεφτά".
  
  Ήταν μία ευχάριστη έκπληξη σε τέτοιο βαθμό που ειλικρινά δεν το περίμενα.Όσο για το θέμα γούστου που προανέφερα, εμένα μου αρέσει και πιστεύω ότι συνδυάζει την ουσία-λειτουργικότητα με την ομορφιά και αυτό μου κάνει.
  Όσο για τον τίτλο, το τιμόνι δεν μοιάζει λίγο με κέρατα;
  
  
  ΥΓ Σχόλια του τύπου, πάρε BMW, On-Off και άλλα παρόμοια θα διαγράφονται αυτόματα,
  εκ της συντάξεως...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 07.10.2010
• 18:25

  Χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;

   »  Μάκης
  Μπορεί να μην αφορά την μοτοσυκλέτα και τα ταξίδια, έχει όμως σχέση με την άλλη αγαπημένη μου δραστηριότητα. Η βιντεοσκόπηση έγινε με μία κάμερα GOPRO στηριγμένη στο κράνος μου. Από το 00:26 μέχρι το 00:43 φαίνομαι και εγώ. Δηλαδή η σκιά μου!!! Αύγουστος του 2010 στα βουνά πάνω από τη Λ. Πλαστήρα! Τρέμετε εντουράδες...
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 23.09.2010
• 09:29

  Γιατί άντε...!!!

   »  Μάκης
  Λοιπόν, μετά από αρκετή τεμπελιά και δικαιολογίες κάθισα και έκανα συρραφή κάποιων κομματιών του υλικού βίντεο, που τραβήξαμε στο καλοκαιρινό ταξίδι. Άντε γιατί θα χρονίζαμε και ακόμα να το δούμε..
  Αυτό αφορά μόνο τη διάσχιση της βόρειας Ιταλίας και φυσικά υπάρχει και συνέχεια! Το συγκεκριμένο τοπίο που προβάλλεται, αν και δεν υπάρχει περίπτωση να αναδειχθεί το πραγματικό μέγεθος της ομορφιάς του μέσα από μία κάμερα μόνο, είναι από τους προορισμούς ζωής για όσους ταξιδεύουν με μοτοσυκλέτα. Θέλεις η ομορφιά(χαράδρες, κοιλάδες, ποτάμια, βουνά, γέφυρες,...), θέλεις τα χωριουδάκια, θέλεις ο δρόμος, είναι κάτι που αξίζει να προσπαθήσεις να δεις από κοντά-δεν είναι και μακριά εξάλλου.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 16.09.2010
• 20:12

  Όλα είναι ταξίδι

   »  Μάκης
  Μία δημοσίευση από τον Διονύση:
  
  Όλα είναι ταξίδι, εμπειρίες, εικόνες, συναισθήματα και αισθήματα, γνώση, δράση και αντίδραση, συγκέντρωση αλλά και ενατένιση, ανακαλύψεις και συνειδητοποιήσεις, προσγείωση αλλά και αχαλίνωτη φαντασία. Μία τόσο δα μικρή κουκκίδα στην απεραντοσύνη του σύμπαντος που μας περιβάλει, αλλά και που μας αποτελεί και συνθέτει. Χίλιοι δύο τρόποι και λόγοι, να πλημμυρίσει τη ζωή μας με όλα αυτά, όπως και ένα φαινομενικά μικρό ταξίδι με μοτοσικλέτα σε δρόμους άγνωστους και απάτητους, σε δύο ρόδες παρέα με φίλους αδερφικούς και αδερφούς, συνοδοιπόρους στο μονοπάτι της πορείας όλων μας, μέσα από την ατραπό της ζωής μας που σε κάθε της βήμα έχει και κάτι να μας μάθει, να μας διδάξει, να μας νουθετήσει, να μας προάγει και να μας εκπαιδεύσει, αρκεί να έχουμε μάτια, αυτιά και πάνω απ’ όλα καρδιά και ψυχή να τα αναγνωρίσουμε, να τα επεξεργαστούμε και να τα αφομοιώσουμε για να οδηγήσουμε τον εαυτό μας σε ανώτερο επίπεδο εξέλιξης.
  “Φιλοσοφείς και αιθεροβατείς” μπορεί να πει κάποιος διαβάζοντας. Η ουσία είναι όμως, ότι σε όλα αυτά τα ερεθίσματα να δείχνουμε τη πρέπουσα προσοχή χωρίς να τα αφήνουμε να περνάνε, σαν τα φώτα στα τούνελ που διασχίσαμε. Στη φύση που θαυμάσαμε, να αναγνωρίσουμε το μεγαλείο που μας περιβάλει και τον αγώνα να τη προστατεύσουμε με όλους τους τρόπους. Στους δρόμους που οδηγήσαμε τη σύγκριση, αλλά και τη προσπάθεια να αλλάξουμε το κατεστημένο και τη νοοτροπία της πατρίδας μας, γιατί δικαιούμαστε και αξίζουμε ποιότητα και υπηρεσίες τις οποίες πλέον πρέπει να απαιτήσουμε.
  Τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, τις ανθρώπινες στιγμές, σταματώντας να ψάχνουμε συνέχεια τις μας χωρίζει και μας διαφοροποιεί, αλλά να δούμε τις μας ενώνει και μας δένει, γιατί όλοι Άνθρωποι είμαστε, τα ίδια υλικά μας απαρτίζουν και μας συνθέτουν. Βάζοντας τα όνειρά μας μαζί θα βρούμε περισσότερα κοινά στοιχεία παρά διαφορές.
  
  Όνειρο ζωής ήταν αυτό το ταξίδι για όλους μας και ήρθε την κατάλληλη στιγμή, με τις καλύτερες προϋποθέσεις, γιατί στο τέλος ξεπεράστηκαν όλα τα εμπόδια και πραγματοποιήθηκε. Δέκα μέρες πανδαισία χρωμάτων, εναλλαγή τοπίων, ατελείωτο πείραγμα, οδηγική εμπειρία, συγκομιδή εικόνων, και καταστάλαγμα ουσιαστικής πλήρωσης του Είναι όλων μας, γιατί επιτέλους κάναμε κάτι μαζί, χωρίς καταναγκασμό, χωρίς διαταγές και εξουσίες, χωρίς μνησικακία και κρατήματα, με μία αθωότητα όπως των παιδικών μας χρόνων, που τη ζήσαμε όλοι ξεχωριστά, αλλά σε αυτό το ταξίδι τις ενώσαμε ελεύθεροι επιτέλους από βάρη και κατάλοιπα της παλιάς μας πορείας.
  Οι φιλίες δύσκολα χτίζονται, ακόμα πιο δύσκολα σφυρηλατούνται στο χρόνο και το αποτέλεσμα στο τέλος δεν είναι ποτέ εγγυημένο. Έχει πολλές στροφές και ανηφόρες, όπως εκεί πάνω στις Άλπεις, αλλά το χαμόγελο στο πρόσωπο και στις καρδιές μας μετά το πέρασμα αυτό, μου λέει ότι είμαστε στο σωστό δρόμο…. Γιατί το ταξίδι συνεχίζεται.
  
  Υ.Γ.1 Μάκη κουράστηκες περισσότερο από όλους μας σαν αρχηγός και χειριστής GPS. Συγνώμη που ήμασταν γαϊδούρια και σε αφήσαμε μόνο σου στην αλλαγή ελαστικού…αλλά για να επανορθώσουμε και στο επόμενο ταξίδι εσένα θα βάλουμε μπροστά, γιατί μόνο εσύ τελειώνεις το λάστιχο στη ζάντα!!!!!!
  Υ.Γ.2 Λοιπόν, όλα είναι στο μυαλό, αντίσταση τώρα. Το φαΐ είναι πειρασμός και άχρηστο πράμα τη σήμερον ημέρα, άφεση αμαρτιών μόνο αν είναι από τα χεράκια της συντρόφου μας. Κράτα γερά συμμαθητή,
  μην ενδίδεις. Κώστας ο Εγκρατής!!!!!
  
  Υ.Γ.3 Νίκο μου μην ακούς κανέναν, πήρες το καλύτερο εργαλείο, το SuperDuper μηχανάκι, τι και αν στάζει λίγο λάδι, και που το δοχείο του λαδιού μοιάζει με ταπεράκι για τις ελιές. Ακόμα μαζεύουν εξοπλισμό από την AutoStrada, τι τα θέλουμε τα γάντια, όταν έχουμε θερμαινόμενα Grip;
  Υ.Γ.4 Μαζί με την αφεντιά μας, προφανώς εξάγαμε και ελληνικά τριζόνια, γιατί μόνο έτσι εξηγείται πως κατέφερε ο Περικλής και οδηγούσε μονόπαντα σε όλο το ταξίδι. Και όσα ρούχα και αν έπαιρνα μαζί μου, από όλα θα με έβγαζε έξω με τον τρόπο που φρενάριζε μετά τα προσπεράσματα. Πάλι καλά που τον Σταύρο τον Τυχερούλη τον βρήκε στο τέλος του ταξιδιού…γιατί μπορεί ακόμα να τρέχαμε να τον βρούμε κάπου ανάμεσα σε ταράνδους στη Σκανδιναβία!!!!
  Υ.Γ.5 Τέλος στις συνεπιβάτισσες μας, γιατί ανάλατο και αλάδωτο φαγητό δεν τρώγεται ρε παιδί μου…σοβαρά τώρα, ευχαριστούμε που μας ανεχτήκατε και υποστηρίξατε με την αγάπη σας σε αυτό το όνειρο ζωής.
  ΥΠΟΓΡΑΦΗ
    Ο Averel 407, για τον Joe 405, τον William 404 και τον Jack 406!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 14.09.2010
• 08:55

  Τί έκανες στον πόλεμο...Μάκη;

   »  Μάκης
  Λοιπόν, η "συγκομιδή" της φετινής χρονιάς πήρε τη θέση της στη ζελατίνα της μηχανής.
  Μάλλον αρχίζει και γεμίζει σιγά σιγά και θα αγοράσω καμιά μεγαλύτερη ή...θα κάνω τα αυτοκόλλητα μικρότερα! Φυσικά μετά από τόσα χιλιόμετρα και περιπέτειες έπρεπε να "ισιώσω" το κουρασμένο μου κορμί και ακολούθησα μια πανάρχαια ιαπωνική τεχνική, με πολύ καλά αποτελέσματα!
  Το δύσκολο ήταν να μείνεις έτσι για ώρες, χωρίς να κινείσαι καθόλου. Το πείσμα όμως και η τρομερή θέληση επιβλήθηκαν στην ύλη και η τεχνική έφερε την αναμενόμενη βοήθεια. Βέβαια, κάποιοι άλλοι που δεν καταλαβαίνουν από τέτοια, γελούσαν με την κατάντια μου.
  Δεν γυμναζόμαστε όμως όλοι σαν και εσάς εξυπνάκηδες! Θα τα πούμε στο επόμενο ταξίδι...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 08.09.2010
• 12:25

  Ξεμούδιασμα

   »  Μάκης
  Λοιπόν αφήστε καναπέδες, ντιβάνια, καρέκλες και σηκώστε το χοντρό πισινό σας και κάντε καμιά βόλτα. Πάρτε τις μηχανές-δίκυκλες, αλλά και ψηφιακές μαζί σας- και ελάτε να τα πούμε από κοντά.Τα σχολεία ανοίγουν σε λίγο και ο χρόνος για βόλτες θα περιοριστεί (όσοι έχουν παιδιά, καταλαβαίνουν). Γι' αυτό λοιπόν, φεύγω το Σαββατοκύριακο για Γαλαξίδι-διαμονή, Δελφούς-επίσκεψη και κοντινά χωριά για φαγητό-ξέρετε τώρα! Αναχώρηση Σάββατο από Καρδίτσα. Λοιπές λεπτομέρειες έρχονται ή στο 6936583765.
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 05.09.2010
• 12:05

  Το κέρδος

   »  Μάκης
  Όλοι κάτι κερδίζουν από τα ταξίδια τους. Εμπειρίες, εικόνες, ίσως φιλίες. Σίγουρα όμως αναμνήσεις. Και πόσο ωραίο να τα επιδεικνύεις πάνω στη μοτοσυκλέτα σου ώστε να σου έρχονται στη μνήμη κάθε φορά που την πλένεις ή πίνεις ένα καφέ με την παρέα σου. Είναι το έναυσμα για να θυμόμαστε τα ένδοξα περασμένα αλλά και για να οραματιζόμαστε τα μελλούμενα! Μπορεί για τον αμύητο να φαίνονται απλά κομμάτια πλαστικού με ζωγραφιές αλλά για τον ταξιδιώτη περνά και ξαναπερνά η ζωή του μπροστά στα μάτια της ψυχής και του μυαλού του. Αυτά είναι που κέρδισε ο Διονύσης φέτος πάνω στο Varadero του:
  Να τα εκατοστήσει!
  (Για τον Νίκο!)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 02.09.2010
• 13:13

  Γιατί έτσι μπορεί!

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 30.08.2010
• 12:15

  Σχολιάστε!

   »  Μάκης
  Αυτή η καινούρια εμφάνιση πως σας φαίνεται;
  Να αφήσω την προηγούμενη ή έτσι είναι καλύτερα;
  Περιμένω γνώμες...(πρώτα πατάμε το πράσινο κουτάκι αριστερά από το κείμενο, έτσι;...)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 22.08.2010
• 20:02

  Για Στρέσα

   »  Μάκης
  Αχ, αυτό το Innsbruck! Δεν ήθελα να το αποχωριστώ. Μου έκανε βαθιά εντύπωση και η πόλη και τα πέριξ, με μεγαλύτερο των θεαμάτων το βουνό που δεσπόζει πάνω από την πόλη. Το επισκεφθήκαμε με το “lift” και η θέα από ψηλά ήταν απίστευτη. Εντύπωση έκανε σε όλους μία τάξη του νηπιαγωγείου που με τη συνοδεία τριών εκπαιδευτικών ανέβηκε στα 2500μ. Άλλη νοοτροπία...
  Στα δικά μας τώρα.
  Μας περίμεναν 450χλμ. ταξιδιού μέχρι την άφιξη στη Στρέσα και διέλευση τεσσάρων κρατών.
  Οι δρόμοι μία από τα ίδια ως τώρα. Βαθιές κοιλάδες, ατελείωτα δάση, καταπράσινα λιβάδια και βουνά. Μα μία βαρεμάρα! Διασχίσαμε πάντως τούνελ 15χλμ. και ξεχάσαμε πως είναι το φως του ήλιου. Από τα πιο προσεγμένα κράτη που έχω δει ως τώρα ήταν και το λιλιπούτειο Λιχτενστάιν (χωρίς πλάκα κάποιοι περνούν καλά στη ζωή τους!) και ευκαιρία για καφέ και τσιγάρο για τους αμετανόητους. Σειρά είχε η Ελβετία που το πέρασμα έγινε στα γρήγορα. Πάντως αυτές οι δύο χώρες, λόγω του ότι συνορεύουν με την την Ιταλία, έχουν επηρεαστεί βαθύτατα από τον πολιτισμό της και δεν καταλαβαίνεις πότε περνάς από τη μία στην άλλη. Άσε που πολλοί μιλούν τα Ιταλικά ιδίως κοντά στα σύνορα. Πάντως και εδώ, αν κάποιος περιμένει να δει τελωνεία, ελέγχους και τα υπόλοιπα μάλλον θα απογοητευτεί. Το αστείο είναι πως μου είχαν πει παλιότεροι ταξιδιώτες ότι περνώντας από εκεί χρόνια πριν, θυμούνται ένα υπάλληλο να κουνάει το χέρι του πέρα-δώθε, σαν να λέει “περάστε ελεύθερα”.
  Τώρα πως να κρατηθώ μέσα από το κράνος και να μην γελάω, όταν αντίκρισα την ίδια εικόνα ακριβώς μπροστά μου, και λέω στον εαυτό μου “λες να είναι ο ίδιος υπάλληλος;... και γαμώ τις δουλειές”!!!
  Η πινακίδα μας ενημέρωσε ότι φτάνουμε στη Lago Maggiore. Από εκεί και μετά ξεκινάει ένας δρόμος, αν μπορούμε να τον παρομοιάσουμε με τα φιόρδ της Νορβηγίας, ακριβώς δίπλα στη λίμνη και ακολουθεί κάθε πτυχή της. Υπέροχος από τη μια μεριά, κουραστικός από την άλλη, αν υπολογίσουμε και τα όρια ταχύτητας μέσα στις κατοικημένες περιοχές.
  Προς το τέλος το gps έκανε πάλι τα δικά του, αλλά με λίγο ψάξιμο-την πατροπαράδοτη μέθοδο δηλαδή-όλα διευθετήθηκαν. Το δωμάτιο στο ξενοδοχείο, ήταν στον τρίτο όροφο και καθώς η λίμνη απλωνόταν κυριολεκτικά στα πόδια μας, νόμιζες ότι στεκόσουν μετέωρος στον αέρα και αντίκριζες κάτω το απέραντο γαλάζιο.
  
  Το βράδυ οι πίτσες μας ανέβασαν κάπως το ηθικό και υποσχέθηκα ότι αυτό δεν θα έμενε έτσι, θα ακολουθούσε και συνέχεια.
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 15.08.2010
• 09:50

  Πάρτε τα βουνά!

   »  Μάκης
  
  Η μία επιπλέον ημέρα τουρισμού ήταν απαραίτητη για ξεκούραση και συντονισμό. Τα δελτία καιρού δεν ήταν τόσο ξεκάθαρα για την μελλοντική διάθεση του Αυστριακού καιρού και χρειάστηκε να σκεφτούμε και εναλλακτικό σχέδιο δράσης. Αυτό περιλάμβανε την κίνησή μας μόνο από εθνική για πιο σύντομα και με λιγότερη ταλαιπωρία. Το μείον βέβαια ήταν ότι θα ανεβαίναμε ψηλά μέχρι το Salzburg και στη συνέχεια δυτικά μέχρι το Innsbruck. Φυσικά θα χάναμε τις ανηφοριές των Άλπεων και κάθε ομορφιά που περιλάμβανε αυτή η διαδρομή. 
  Τελικά η λίγο τολμηρή-λίγο τυχερή πρόβλεψή μας ότι όλα θα πάνε καλά, αποδείχθηκε και η σωστότερη. Το τοπίο για μια ακόμη φορά ήταν υπεράνω των προσδοκιών μας και αν είχαμε κάποιες κρυφές προσδοκίες, σίγουρα αυτές θα ήταν να πρωταγωνιστήσουμε σε διαφήμιση με τις αγελάδες της Milka σοκολάτας ή έστω να δούμε το λιβάδι που έβοσκε η Χάιντι τις κατσίκες της και κυνηγιόταν με τον Πέτερ!Και έτσι έγινε. Η αναρρίχηση στις Άλπεις ήταν όπως την έχουμε δει δεκάδες φορές σε φωτογραφίες, καρτ-ποστάλ ή βίντεο. Ένα ατελείωτο σκουρόχρωμο φίδι να γλιστράει μέσα σε ένα πράσινο φόντο. Ατελείωτα λιβάδια δεξιά και αριστερά μας και στο βάθος κοιλάδες οριοθετημένες από απότομα βουνά που σε μαγνητίζουν. Αν υπάρχουν Χόμπιτ σίγουρα κάπου εδώ θα κρύβονται και θα περιμένουν για τον Άρχοντα των δαχτυλιδιών! Αν και ήταν ήδη τέλη Ιουνίου οι Άλπεις ήταν χιονισμένες και για εμάς ήταν κάπως περίεργο αν και εντυπωσιακό. Η κατάβαση ήταν “όλα τα λεφτά”, αφού με το που έσβηνε το λευκό και στη θέση του ερχόταν το πράσινο, αυξάνονταν η θερμοκρασία και μαζί της και η κλίση της μοτοσυκλέτας. Βέβαια όλα έχουν το τίμημά τους και για να έχεις κλίσεις και πρόσφυση πρέπει να αφήσεις λάστιχο.
  Αυτό λοιπόν με οδήγησε και στο να ψάχνω για νέο πίσω λάστιχο 150χιλ. πριν την άφιξή μας στο κατάλυμά μας. Στο δεύτερο βουλκανιζατέρ και 80χλμ εκτός διαδρομής βρέθηκε το πολυπόθητο λάστιχο και ευτυχώς έτσι συνεχίσαμε το ταξίδι μας. Επιβλητικές ήταν οι εκκλησίες που ήταν γοτθικού ρυθμού και σχεδιασμένες σε τεράστια κλίμακα, με τις σχεδόν κάθετες πλευρές των σκεπών τους. Τα σπίτια φτιαγμένα από ξύλο και κοντά το ένα στο άλλο, λες και μας καλωσόριζαν.
  Οι άνθρωποι δίνουν την εντύπωση πως μαζί με εμάς έκαναν και αυτοί παρατεταμένες διακοπές, κυρίως γιατί δεν δείχνουν άγχος και βιασύνη στις δουλειές τους και στη συμπεριφορά τους. Οι δρόμοι από πλευράς κίνησης δεν παρουσίασαν ιδιαίτερα προβλήματα και ήταν αρκετά άνετοι. Η εικόνα της βόρειας Ιταλίας με τις ατελείωτες ορδές μοτοσυκλετιστών να μας χαιρετούν με το χέρι ψηλά καθώς περνούν απέναντί μας, μας ακολουθούσε και εδώ. Στάσεις για καφέ και τις απαραίτητες φωτογραφίες έγιναν σε συγκεκριμένα σημεία-Heiligenblut (αρχή της κυρίως οροσειράς) και Gerlos (με τους περίφημους καταρράκτες) τόσο για ανασυγκρότηση σωματική και ψυχική όσο και για την απόλαυση της φύσης.
  
  Για μελλοντικούς εκδρομείς ας είναι γνωστό ότι η διάβαση του Αλπικού δρόμου έχει διόδια και μάλιστα “τσουχτερά”, κοστίζει 16 ευρώ. Αν σκεφτεί όμως κανείς ότι μιλάμε για προορισμό ζωής και ότι διασχίζει τον πρώτο δρόμο που ανοίχτηκε για τη διάβαση των Άλπεων, συν όλα αυτά που βλέπουν τα ματάκια του, πιστεύω ότι τα αξίζει και με το παραπάνω. Από την άλλη το έχω ξαναπεί, οι άνθρωποι αυτό έχουν, αυτό προβάλλουν και το εκμεταλλεύονται στο έπακρο. Σου λένε, θέλεις να το περάσεις; Ωραία, πάρε σε κάθε “πέταλο” μια πινακίδα που σου λέει τον αριθμό της στροφής και το υψόμετρο, πάρε και χώρους στάθμευσης, πάρε και καφέ-εστιατόρια για ξεκούραση,πάρε και ένα δρόμο πεντακάθαρο από χιόνια για να μην ανησυχείς στο ταξίδι σου και καλά να περάσεις! Φυσικά σε ξαναπεριμένουμε! Να ρωτήσω εγώ τώρα...πες πως θέλεις να επισκεφτείς ένα οποιοδήποτε βουνό της Ελλάδος, έστω με την οικογένειά σου, μέσα από γραφικούς δρόμους και χωριά, για να βάλεις βρε παιδί μου λίγο ποικιλία στη ζωή σου και να φέρεις τα παιδιά σου σε επαφή με τη φύση, τί πρόκειται να αντιμετωπίσεις και τί διευκολύνσεις σου παρέχονται προς επίτευξη του σκοπού σου; Όχι, πες μου τώρα...
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 10.08.2010
• 18:47

  Ο θεός είναι Έλληνας

   »  Μάκης
  Και μετά τη βροχή τί;
  Μα, μία μέρα ηλιόλουστη, με θερμοκρασία όπως πρέπει και ένα δρόμο ότι πρέπει(Θεέ μου σ´ευχαριστούμε, μαζί μας και εσύ)!. Μετά από ένα χορό
  για να μην κρυφτεί ο ήλιος, ανοίξαμε τα μάτια του νου και της καρδιάς για να αποθηκεύσουμε για πάντα μέσα μας, τις πολύχρωμες και πανέμορφες εικόνες που πέρναγαν από μπροστά μας σαν ταινία. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς. Τα θεόρατα βουνά στα αριστερά και δεξιά μας, κυριολεκτικά πάνω από τα κεφάλια μας; Την ατελείωτη κοιλάδα που απλώνονταν μπροστά μας και μας τραβούσε λες, με ένα αόρατο νήμα ή αργότερα τα υπέροχα και παραδοσιακά χωριουδάκια που είναι εξαφανισμένα μέσα στο πράσινο, αλλά που μεταξύ τους  ο θεός μπέρδεψε κάπως το νήμα και συνδέονται πλέον με ένα απίστευτο στροφιλίκι; Αυτός ο δρόμος δεν είναι τυχαία μέσα στην τριάδα των καλύτερων δρόμων για μοτοσυκλετιστές στον κόσμο(Γιώργο ευχαριστούμε για την πρόταση)! Όποιος έχει την εντύπωση πως έχει στρίψει στη ζωή του και έχει απολαύσει από τη μηχανή του ωραιότερο τοπίο, δεν έχει παρά να περάσει το συγκεκριμένο κομμάτι και το ξανασυζητάμε.
  Εξάλλου πιστεύω πως οι ατελείωτες ορδές των "βαρβάρων" μηχανόβιων στο δρόμο μας, δικαιώνει τα γραφόμενά μου. Μιλάμε για εκατοντάδες εκατοντάδων ανθρώπων με τους οποίους διασταυρωθήκαμε (όλοι φυσικά χαιρετούσαν) και προτιμούσαν τον τουρισμό αυτού του είδους. Βέβαια η θέα τους σε βάζει σε σκέψεις και λες, καλά αυτοί δουλειές δεν έχουν, παιδιά, γατιά, άγχος, δόσεις; τί μόνο δικά μας προσόντα είναι αυτά; Μπράβο τους πάντως!
   Και μάλιστα δύο φορές. Η μία γιατί όλες αυτές οι ομορφιές είναι εύκολα προσβάσιμες, οργανωμένες και τις σέβονται. Αξιοποιούν οτιδήποτε έχουν και το μοιράζονται οι πολίτες απλόχερα. Γιατί σε παρόμοια συζήτηση λέει κάποιος φίλος,  ότι και εμείς έχουμε τέτοιες ομορφιές και δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε στο εξωτερικό. Δεν αντιλέγω, πότε όμως είδαμε δρόμους  καλούς να μας οδηγούνε στο επιθυμητό τοπίο; Πότε είδαμε σήμανση λειτουργική; Πότε αναδείξαμε τα χιλιάδες πανέμορφα, σχεδόν κρυμμένα πανέμορφα τοπία;(Φυσικά και δεν μιλάω για τα μέρη εκείνα που σαν υπνωτισμένοι και προβατοειδώς επισκέπτονται οι περισσότεροι, αλλά για αυτά τα μικρά και καμιά φορά απόμακρα και ξεχασμένα που ψάχνουν οι γνήσιοι μοτοσυκλετιστές, που βλέπουν με άλλα μάτια).
  Τελωνείο στα σύνορα για μία ακόμη φορά δεν βρήκαμε:"Περάστε ελεύθερα!" μας φωνάζουν οι Ευρωπαίοι φίλοι μας.
  "Εμείς εδώ, τρέχουμε και δεν φτάνουμε!" τους απαντάμε(κουφάλες)!
  Μία ευθεία δρόμος μας χώριζε από τη δεύτερη στάση του ταξιδιού, που δεν αργήσαμε να την καλύψουμε.
  Το σοκ ήταν όταν δεν υπήρχε χαρτογράφηση για το Villach και ας λέει η Garmin  ότι η κάλυψη για την Αυστρία είναι 100%. Θα το λύσουμε και αυτό με ένα email πάντως προς την εταιρεία. Έτσι και αλλιώς, τί γλύκα έχει το ταξίδι αν δεν καρδιοχτυπήσεις και λίγο...;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 16.07.2010
• 23:06

  Τεχνολογία ρε παιδί μου !!!

   »  Μάκης
  Όταν λένε ότι η HONDA έχει τεχνογνωσία και είναι μπροστά από τους άλλους κάτι θα ξέρουν...
  Πάντως έτσι, ούτε εγώ θα ξεκαβάλαγα ποτέ !!!
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 12.07.2010
• 11:31

  Γένεσις:Κεφάλαιο Ζ'

   »  Μάκης
  Στο πλοίο όλα κύλισαν χαλαρά και όμορφα. Οι ώρες αναλώθηκαν σε συζητήσεις, σε φαγητό, πολλούς καφέδες και τηλεόραση. Α ναι, ήταν και ο πανταχού παρών συμπατριώτης φορτηγατζής που έχει και άποψη για όλα, αλλά το κυριότερο τα έχει κάνει όλα. Δυστυχώς δεν σκέφτηκα να τον καταγράψω με την κάμερα...έδινε από συμβουλές στους προπονητές στο Μουντιάλ, μέχρι καταπληκτικές περιγραφές των μοτοσυκλετών των τελευταίων είκοσι χρόνων (Που είσαι Χούντρα να κρατάς σημειώσεις), καθώς και ποια κατά τη γνώμη του ήταν η καλύτερη όλων. Φυσικά και την είχε οδηγήσει, δεν μίλαγε στον αέρα!!! Το μόνο πρόβλημα που έβλεπα εγώ, ήταν πως ζύγιζε κοντά στα 120 κιλά, στεγνός, χωρίς υγρά.
  Και είπε Κύριος ο Θεός προς Νώε: είσελθε συ και πας ο οίκος σου εις την κιβωτόν...
  Τη συνέχεια την είδαμε φτάνοντας στην Ανκόνα. Από συννεφιά, το γύρισε σε ψιλόβροχο (μόνο και μόνο  για να τραβηχτεί το βίντεο της εξόδου από το καράβι), μετά άνοιξαν οι ουρανοί και ρίχνει μία μπόρα...τρελή.
  Δεν πειράζει είναι διακοπές. Εδώ είναι Ευρώπη. Ντύσιμο με αδιάβροχα, τσιγάρο στα γρήγορα για τους άρρωστους και φύγαμε!!! Από τα 450 χιλιόμετρα μέχρι το Τρέντο, τα 400 ήταν με βροχή, καλή βροχή. Εδώ που τα λέμε δεν ήταν και ότι καλύτερο για πρώτη μέρα, αλλά πάντως σφίγγουν οι κώλοι, ρε παιδί μου. Ριμάδα Ευρώπη, πηγαίναμε μέχρι και 140 χλμ. και η πρόσφυση εκεί! Ούτε να σκεφτείς ότι κάτι θα γίνει, ότι να θα γλιστρήσει ή ότι κάπου το έχασα. Βράχος! Και αφού είναι μακριά ο προορισμός σου, σού περνάνε και κάτι γιατί, από το νου. Γιατί στην πατρίδα γλιστράμε ακόμα και στο στεγνό και εδώ ρίχνει καρέκλες, αλλά πηγαίνεις με άνεση και ασφάλεια; Ένα περίεργο πράγμα!
  
  Οι προγραμματισμένες στάσεις για φαΐ και νερό(για τους γραμμωμένους) και για τσιγάρο και καφέ(για τους αμετανόητους), τηρήθηκαν και όλοι δείχναν άνετοι. Εξάλλου όπως έχω ξαναπεί σε τέτοια ταξίδια οι αισθήσεις είναι τόσο απορροφημένες με όλα αυτά που σε περιτριγυρίζουν που η σωματική κόπωση περνάει σε δεύτερη μοίρα. Οι απώλειες που είχαμε στη μάχη με τον καιρό ήταν ένα δικό μου αδιάβροχο, σχίστηκε το μανίκι-κτήνος το Hayabusa!-και ένα ζευγάρι γάντια, του Νίκου(το πως έγινε αυτό, είναι μια άλλη ιστορία!)
  Αργά το απόγευμα καταλύσαμε τα δωμάτια του ξενοδοχείου. Μπάνιο, ντύσιμο και έξω κατευθείαν για φαγητό. Ήσυχη πόλη και τα ωράρια σφιχτά για μας τους Έλληνες. Οι κουζίνες κλείνουν στις 10:00μμ, όχι και ότι καλύτερο όταν θες να διασκεδάσεις και να φας τέτοια ώρα...στο εξωτερικό. Τουλάχιστον στον τομέα αυτό παραδίδουμε μαθήματα.
  
  Άντε για ύπνο τώρα γιατί αύριο μας περιμένουν 350 χλμ. μόνο στροφές...
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Κουίζ: Ποιος είναι ο διπρόσωπος της παρέας;
  
  
  συνεχίζεται...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 07.07.2010
• 14:35

  Ημέρα 1η: Για Ηγουμενίτσα

   »  Μάκης
  Το ραντεβού της αναχώρησης δόθηκε στο σπίτι μου. Επιτέλους, το ταξίδι που ονειρευόμασταν και σχεδιάζαμε για τόσο καιρό, θα ξεκινούσε σε λίγο. Όλη η παρέα (Μάκης-Σταυρούλα, Διονύσης-Κική) σε ετοιμότητα...ε..ε..σχεδόν όλη. Αχ βρε Νίκο(-Ιωάννα) με την ενδοεπικοινωνία σου!!!
  
  Βέβαια και κάποια άλλα πραγματάκια της τελευταίας στιγμής, κάνανε τον αφέτη να μείνει με το χέρι όρθιο και τη σημαία να κυματίζει, για αρκετή ώρα. Αλλά δεν βαριέσαι, ο Κώστας(-Θώμη) είναι ήρωας, όλοι αυτό λέγαμε...αφού μας περίμενε για μία ώρα και κάτι, έξω από την Καλαμπάκα για να μαζευτούμε όλοι μαζί πλέον.
  
  Το δελτίο καιρού έδινε βροχή, που τελικά δεν είδαμε(καλό αυτό) και έτσι ο δρόμος μέχρι την Ηγουμενίτσα πέρασε ευχάριστα. Στο πατρικό του Κώστα έγινε η καθιερωμένη πλέον στάση, για καφέ και λίγο από ξεβράκωμα. Πρέπει να έχουμε κάνει πάντως τρομερή εντύπωση, αφού όποτε περνάμε πιάνουμε ο καθένας από ένα δωμάτιο και βγάζουμε τις κορντούρες και βάζουμε κάτι πιο άνετο για το πλοίο, για να μην αλλάζουμε τελευταία στιγμή.
  Στο λιμάνι αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να περιμένουμε και πολλή ώρα, αφού ώσπου να βγουν τα εισιτήρια, το πλοίο είχε αρχίσει το φόρτωμα. Η βιασύνη του καπετάνιου όμως, είχε αρνητικό αντίκτυπο στην εικόνα της χώρας μας στους παρευρισκόμενους τουρίστες. Φανταστείτε να έχω στα χέρια ένα γύρο σάντουιτς, ένα κύπελλο παγωτό και ένα μπουκάλι νερό, ενώ να πρέπει να δώσω και την κάρτα επιβίβασης στον λιμενικό. Που πας βρε Καραμήτρο!
  Σ.τ.Μ : (-Παιδιά μην ανησυχείτε το έχω ξανακάνει και με λιγότερα χέρια...)
  
  Από την Πάτρα ακόμα, μας περίμενε και ο τελευταίος της παρέας ο Περικλής(κάτι σαν τον Λούκι Λουκ).
  Μέσα στο πλοίο, λες και απλώνουν οι αισθήσεις. Ο νους ετοιμάζει το σώμα για αυτά που σε λίγο, σαν παντός τύπου πληροφορίες θα μας κατακλύζουν. Κοίτα αυτό, κοίτα το άλλο, τι έκανε τώρα, πως γίνεται αυτό κλπ. Να μην αναφέρω και την ανυπομονησία αλλά και την έμφυτη περιέργεια για το τι θα βλέπουν από την επόμενη μέρα τα ματάκια μας. Τελευταίο αλλά και πιο σημαντικό ήταν το γεγονός, ότι σ'αυτό το ταξίδι ο καθένας μας υπερνίκησε, τα όποια ατομικά του προβλήματα και έγνοιες προκειμένου να βρεθεί σε ένα ταξίδι που ήταν στη σκέψη όλων, εδώ και χρόνια και κυρίως ότι γινόταν με πρόσωπα αγαπημένα που τα συνδέουν ισχυροί δεσμοί φιλίας, αλλά και συγγένειας πλέον.
  συνεχίζεται..
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 04.07.2010
• 21:26

  Πάει κι αυτό...

   »  Μάκης
  Τέλος το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα...
  Το ευρωπαϊκό ταξίδι ολοκληρώθηκε, με επιτυχία. Οι συμμετέχοντες περάσαμε μερικές φανταστικές ημέρες, σε κάποιες από τις ωραιότερες διαδρομές για μοτοσυκλετιστές. Τοπία απερίγραπτα !!!
  
  Περισσότερα μόλις τελειώσω με τις φωτογραφίες και τα βίντεο.
  Μιλάμε για 28 γίγα υλικό, δεν είναι και λίγο.
  Για την ώρα η ομάδα μας...πάνω από το Innsbruck.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 13.06.2010
• 12:37

  Άρωμα Ευρώπης

   »  Μάκης
  Συνεχίζω με το σύντομο πέρασμα από την Ανδόρρα, αλλά με τις υπέροχες εντυπώσεις που άφησε σε όλα τα μέλη της αποστολής...
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 11.06.2010
• 09:29

  Που πας ρε Καραμήτρο...

   »  Μάκης
  
  
  Εγώ στη θέση του θα πήγαινα για λότο κατευθείαν...μάλλον θα έπαιρνα και ένα λαχείο...να μη σου πω, θα έπαιζα και τζόκερ !!!

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 08.06.2010
• 10:48

  Καλοκαίρι 09 συνέχεια...

   »  Μάκης
  Ακολουθεί το 3ο μέρος από το περσινό ταξίδι.
  Πρόκειται για  τη διάσχιση της Γαλλίας.
  Δικό σας...(στα 'δωσα όλα μέσα απ' την καρδιά μου...) ωχ! λάθος κομμάτι.
  Το σωστό τώρα:
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 07.06.2010
• 13:09

  Ήρθε το δολλάριο

   »  Μάκης
  Για να βλέπουν ορισμένοι ότι η πρόοδος έχει έρθει και στην επαρχία.
  Βλέπουμε πως δουλεύουν τα προχωρημένα συνεργεία καθαρισμού, το όμορφο περιβάλλον τους,
  καθώς και το εξειδικευμένο προσωπικό τους. Εγώ πάντως για το Busa μου δεν το αλλάζω με τίποτα!!!
  Καλή μου, σκύψε λίγο πιο κάτω. Σου ξέφυγε λίγο ένα σημείο...αχ!
  
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 06.06.2010
• 18:42

  Αστείων συνέχεια

   »  Μάκης
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 03.06.2010
• 14:25

  Ε,ρε τι μας περιμένει πάλι....

   »  Μάκης
  Να τι πρόκειται να τραβήξουμε πάλι...
  
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 02.06.2010
• 11:35

  Αστεία 3 (να τριτώσει το κακό...)

   »  Μάκης
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 27.05.2010
• 14:47

  Κυριακή στο Πήλιο

   »  Μάκης
  Ήταν ένα πράγμα σαν να βλέπεις το Μαμαλάκη να εκτελεί συνταγή. Μιλάω για τη βόλτα την Κυριακάτικη μέσα στο τριήμερο του Αγ. Πνεύματος. Δυστυχώς οι υποχρεώσεις δεν επέτρεψαν κάτι μεγαλύτερο και έτσι έγινε μία μονοήμερη εκδρομή. Ο προορισμός αποφασίσθηκε να είναι προς το Πήλιο, στο χωριό Πλατανιάς.
  Η συνταγή περιλάμβανε: 1 busa, 1 kawasaki 1400, 1 ktm990 και 1 blackbird 1100. Επίσης συνεπιβάτες για άρωμα, κάτι σαν άνιθο δηλαδή και άστατο καιρό με πιθανότητα βροχής, κάτι σαν σκορδαλιά, που σε άλλους αρέσει και άλλοι  ούτε να τη δουν. Στο τέλος τη φάγαμε και τη σκορδαλιά !!!
  
  Λίγο πριν το μεσημέρι οι μηχανές ξεκίνησαν και μετά από ολιγόωρη οδήγηση κάναμε την απαραίτητη στάση για καφέ (και φυσικά τσιγάρο για τους μανιώδεις καπνιστές της παρέας) στην Άφυσσο, πάνω από το κύμα.
  Εκεί έλαβαν μέρος διάφορα πειράματα. Το πρώτο ήταν το"Βαθύ λαρύγγι", όχι αυτό με τις φούτσες, αλλά με τις κρέπες. Επικεφαλής του πειράματος ο Νορβηγός επιστήμων Γιαν Φαταουλάνεν. Η θεωρία του τελικά αποδείχθηκε σωστή και η κρέπα εξαφανίστηκε μπροστά στα μάτια του έκπληκτου κοινού.
  Το δεύτερο είχε να κάνει με την ελαστική αντοχή των υλικών σε μοριακό επίπεδο. Διεξείχθει από τη Ρωσίδα φυσικό Σούλα Σπασίμοβα (παρεμπιπτόντως είναι αυτή που κρύβεται πίσω από την επιτυχία του Γιούρι Γκέλλερ) και αφού λύγισε στην συνέχεια έσπασε το πιρούνι. Το κοινό ξέσπασε σε αυθόρμητα χειροκροτήματα και δάκρυα χαράς.
  Η παρέα αφού ανασυντάχθηκε ξεκίνησε για Αργαλαστή και στη συνέχεια στον Πλατανιά. Ωραία διαδρομή με βουνό και θάλασσα δίπλα-δίπλα, επαρχιακό δίκτυο και αμέτρητες στροφές. Μια χαρά διαδρομή, ελαφρώς κουραστική για τα μεγάλα στριτάδικα. Αυτό όμως μάλλον σαν δικαιολογία χρησιμοποιήθηκε για να γίνει στο φαγητό...
  .. η γενοκτονία της καραβίδας!!! Όλοι πάντως το απολαύσαμε και σε συνδυασμό με το ήσυχο περιβάλλον, το αεράκι και τη θάλασσα, νιώσαμε την κούραση και το άγχος της καθημερινότητας σαν μακρινή ανάμνηση.
  Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Δηλαδή εκτός από έναν(μία...)
  Η επιστροφή εξίσου ωραία και απολαυστική μας έφερε στην Κάτω Γατζέα.
  Εκεί στην απαραίτητη στάση για γλυκό φάγαμε ένα από τα καλύτερα, μεγαλύτερα και πιο νόστιμα προφιτερόλ. Δυστυχώς η φωτογραφική με πρόδωσε και δεν έχω τα πειστήρια για να τα δημοσιεύσω (αυτό όμως αποτελεί ένα καλό λόγο για μια ακόμη εκδρομή).
  Αφήνοντας πίσω μας την πόλη του Βόλου ο άστατος καιρός, μας κέρασε και την σκορδαλιά που προανέφερα, ευτυχώς όχι μεγάλης έντασης.
  Και για όσους συμμετείχαν μία συμβουλή: Όταν έρθει ο καιρός για αλλαγή του κράνους, μην εμπλέκετε τους υπαλλήλους των διοδίων να σας βοηθήσουν στην επιλογή του. Αντί για χείρα βοηθείας μπορεί να λάβετε μπάρα βοηθείας!!!
  
  Λίγες φωτό ακόμα εδώ.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 24.05.2010
• 22:01

  Καλοκαίρι 2009

   »  Μάκης
  Μια διαφορετική ματιά, αν και σύντομη, αλλά υπέροχη, στο περσινό ταξίδι. Οι δρόμοι μας περιμένουν.
  
  
  
  Γιώργο δεν παίζεσαι !!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:39

  Αστεία (2)

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 20.05.2010
• 22:05

  Κύριοι ξεκινήστε τις μηχανές σας

   »  Μάκης
  Ένα μικρό slideshow με φωτογραφίες από το περσινό ταξίδι στην Ιβηρική χερσόνησο, για να αλλάξουμε  σιγά-σιγά και την ψυχολογία μας, μιας και το επόμενο ήδη φτάνει και τώρα πλέον κανονίζουμε τις τελευταίες λεπτομέρειες...
  
  Απολαύστε!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 19.05.2010
• 20:33

  Αστεία !!!

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 18.05.2010
• 20:32

  Αναβαθμίσεων συνέχεια

   »  Μάκης
  Το GPS τοποθετήθηκε με δύο λάμες αλουμινίου πάνω στη βάση των οργάνων. Το μόνο που αλλοιώθηκε στη μηχανή, είναι δύο τρύπες στη βάση. Απέχει 3 εκατοστά από τα όργανα και τα καλύπτει ελάχιστα. Το καλώδιο τροφοδοσίας περνάει από τα δεξιά κάτω από τα πλαστικά
  και συνδέεται κατευθείαν στη μπαταρία. Καλού κακού θα προσευχόμαστε και στον άγιο των ηλεκτρικών, που και που...Μία αναβάθμιση στο λογισμικό πριν το ταξίδι και είμαστε έτοιμοι!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 13.05.2010
• 10:34

  Βίντεο ντοκουμέντο

   »  Μάκης
  Ένα βίντεο που αποκαλείπτει και δίνει απαντήσεις στο πως προπονούνται και καταφέρνουν αυτές τις υπεράνθρωπες επιδόσεις, τα αστέρια που όλοι θαυμάζουμε...
  
  
  
  ...τα λόγια είναι περιττά.....
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 03.05.2010
• 21:51

  Σαλόν ντε Μοτό 2010

   »  Μάκης
  Έτσι είναι,άλλοι ψήνουν κρεατικά την Πρωτομαγιά και άλλοι τρέχουν στα σαλόνια.Αυτή βέβαια είναι η μισή αλήθεια, μιας και η παρέα που πήγαμε στην έκθεση, αφού χορτάσαμε τα μάτια μας από μοντέλα-όλων των ειδών-, σειρά είχε να χορτάσουμε και τα στομάχια μας. Και που αλλού από τα γνωστά πλέον Βλάχικα. Τα παιδάκια, τα λουκάνικα και τα κοκορέτσια (ναι αυτά τα απαγορευμένα!) δεν μας άφησαν παραπονεμένους.
   Στην έκθεση η  είσοδος ήταν στα 8 ευρώ. Μεγάλη προσέλευση και φέτος, αλλά όλοι στο τέλος μείναμε με την εντύπωση πως ήταν μικρότερη από άλλες φορές.Λείπανε και κάποιες αντιπροσωπείες βέβαια, ωστόσο τα απόντα μοντέλα τους μπορούσες να τα δεις στα περίπτερα άλλων εισαγωγέων.
  Τι με ενοχλεί κάθε φορά: "Μην αγγίζετε", "Μην ακουμπάτε".
  Μα, ο κόσμος αυτό θέλει. Να πιάσει, να αισθανθεί, να βάλει τον κώλο και τα χέρια του, πάνω στα αντικείμενα του πόθου του, των ανεκπλήρωτων ονείρων του. Να χαϊδέψει ένα μηχάνημα που κοστίζει ας πούμε 25.000 ευρώ και βάλε ή είναι μοναδικό στον κόσμο. Θέλει να νιώσει κι αυτός σαν "κομμάτι" της αγαπημένης του εταιρείας ή αγωνιστικής του ομάδας.
  Τι είναι επομένως αυτό το κοίτα και μην ακουμπάς! Αν μπορείς μπες και σε εστιατόριο και μην τρως. Μπες σε οίκο ανοχής και μην πηδάς. Στο κάτω-κάτω τι θα πάθει η μηχανή, θα λιώσει; Κι αν φοβάσαι βρε άνθρωπε να μην γρατσουνιστεί,  κάλυψε το ρημάδι το ρεζερβουάρ...
  Ξέρετε, έχουμε πάει σαν είδος και στο διάστημα, δεν νομίζω ότι αυτό θα είναι δυσκολότερο!!!
  Αξεσουάρ τώρα μπορούσες να αγοράσεις ελάχιστα. Έβλεπες κάτι και σου έλεγαν έλα από το κατάστημα. Αφού ήρθα που ήρθα στην έκθεση και αφού ήρθες που ήρθες και εσύ στην έκθεση γιατί δεν πουλάς κιόλας; Και περισσότερος κόσμος σε βλέπει, που δεν θα σε ξαναδεί τόσος που να χτυπιέσαι και μια καλύτερη τιμή μπορείς να κάνεις, που πάλι σε σένα θα γυρίσει αυτό με την μορφή της ποσότητας.
  Εγώ κάλτσες τουρισμού ήθελα να αγοράσω και δεν μπόρεσα. Τί να πω, τώρα!!!
  Ωραία νότα πάντως, οι έστω λίγες λέσχες μοτοσυκλέτας που έδωσαν το παρόν. Ανάμεσά τους το Varaderoclub (Ευθύμη που ήσουνα;!), το TDM club και το Hayabusa.gr.
  Όλα τα παραπάνω είναι συμπτωματικά φυσικά. Εμείς στην Βανδή πήγαμε την Παρασκευή για να διασκεδάσουμε και αφού δεν κάναμε τίποτα το Σάββατο, λέμε δεν πάμε προς τα εκεί που πηγαίνουν όλοι αυτοί με τις μηχανές, κάτι θα ξέρουν!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 02.05.2010
• 23:51

  Δοκιμή της κάμερας στην πίστα

   »  Μάκης
  
  Το μοναχικό ταξίδι για την πίστα ξεκίνησε μια μέρα νωρίτερα, δηλ.στις 26 Απρ 2010. Άφιξη το βράδυ, ξεφόρτωμα στην πίστα και γραμμή για το ξενοδοχείο. Γρήγορη τακτοποίηση των λιγοστών πραγμάτων και γραμμή για φαγητό. Αφού απόλαυσα τον καλύτερο γύρο της πόλης, (σύμφωνα με τα λεγόμενα του Νίκου, που είναι φίλος και Σερραίος, κάτι θα ξέρει...) επιστροφή στο δωμάτιο για ένα χαλαρωτικό  μπάνιο. Το πόση κούραση βγήκε, δεν περιγράφεται. Ας είναι καλά γι' αυτό τα κλειστά Τέμπη. Δεν λέω, με την παράκαμψη μπορεί να βλέπεις όμορφα μέρη, αλλά είναι στενή και κουραστική διαδρομή -σέρνω και το τρέιλερ, εξάλλου- και προσθέτει τουλάχιστον μία ώρα στο ταξίδι. Την άλλη μέρα νωρίς εγερτήριο, πρωινό σε γνωστό πλέον φούρνο και στην πίστα για προετοιμασία. Σιγά σιγά, από τρεις μοτοσυκλέτες μαζεύτηκαν δεκαπέντε και δύο αυτοκίνητα. Ο καιρός ηλιόλουστος...ακόμα έξω είμαι; Γρήγορα καβάλα στο R6 να δούμε τι ξεχάσαμε στην αποχή των δώδεκα μηνών! Οι εφτά πρώτοι γύροι ήταν διαφωτιστικοί. Μου θύμισαν: α) Γιατί πρέπει να γυμνάζεσαι και μάλιστα αρκετά αν θες να οδηγείς γρήγορα και να έχεις και διάρκεια. β) Ότι η στολή δεν ξεχειλώνει απεριόριστα και μερικά επιπλέον κιλά σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι θα εκραγείς μέσα της. Παρόλα τα αρνητικά σημεία η χαρά της γρήγορης οδήγησης είναι κάτι που πρέπει όλοι κάποτε να νιώσουν. Δεν λέω τώρα για αδρεναλίνη και ενδορφίνες και άλλα πεζά και επιστημονικά δεδομένα. Αυτά προσπαθούν να ποσοτικοποιήσουν και να μετρήσουν κάτι που είναι καθαρά ανώτερο και έχει άμεση σχέση με τον ψυχισμό μας. Είναι αυτή η χιλιοειπωμένη αίσθηση της ελευθερίας και η ολοκληρωτική αφιέρωση σ'αυτό που κάνεις. Μία κατάσταση που ο άνθρωπος είναι στον "κόσμο του" και δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από αυτόν. Μία τρομερή ενέργεια και αίσθηση υπερπλήρωσης. Οι "ζωντανοί άνθρωποι" πάντα θα γοητεύονται από τα θέλγητρα της μηχανής και πάντα θα αναζητούν αυτό το "κάτι" είτε μέσα από την ταχύτητα, είτε μέσα από τα ταξίδια, είτε μέσα από τις μηχανόβιες παρέες τους. Αυτός είναι και ο βαθύτερος λόγος που οι άνθρωποι αποζητούν τις "παρέες", για να μοιραστούν και να κοινωνήσουνε  αυτό το συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορούν. Κάτι που σε ενσωματώνει σε μία κάστα ανθρώπων που έχει δει πίσω από την "κουρτίνα" και αντίκρισε κάτι το διαφορετικό και συνάμα μαγευτικό!
  Στοπ!!! φωνάζει ο σκηνοθέτης, το έχουμε το πλάνο; Το έχουμε γιατί προς το μεσημέρι έβαλα και την κάμερα στο κράνος για να δω ...τι πουλιά πιάνει. Έπιασε πάντως μυγάκια που έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση στον κόσμο του θεάματος , με ένα σπλατς! και μάλλον ήταν και η τελευταία τους. Το συμπέρασμα είναι ότι ήταν σταθερή, άντεξε στα 200+ χιλ. και διαχειρίστηκε αρκετά καλά τις γρήγορες εναλλαγές φωτισμού, οπότε στην ευρωπαϊκή μου εξόρμηση δεν θα αντιμετωπίσει λογικά, κανένα πρόβλημα. Με αυτά όμως πέρασε η ώρα και έφτασε η άλλη της επιστροφής. Άντε να ξανακάνεις τον κύκλο στα Τέμπη. Υπομονή, τουλάχιστον θα έχω τις ωραίες αναμνήσεις στην επιστροφή, για να ξεγελάσω το χρόνο. Ας είναι μικρό το διάστημα ως την επόμενη επίσκεψη και αυτή τη φορά με παρέα!
  Βαρέθηκα να φωτογραφίζομαι και να τρώω μόνος μου!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 24.04.2010
• 07:45

  Σοφά λόγια

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.04.2010
• 17:22

  Τα απαραίτητα

   »  Μάκης
  Από εδώ και εμπρός στη σχεδίαση των διαδρομών, βοηθός και πλοηγός θα είναι το garmin zumo 550
  ένα gps φτιαγμένο από μοτοσυκλετιστές για μοτοσυκλετιστές.
  Ενώ την καταγραφή των τοπίων κατά την ώρα του ταξιδιού έχει αναλάβει η νέα Oregon scientific ATC5K
  σχεδιασμένη για να αντέχει σε καταπονήσεις.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 15.03.2010
• 18:40

  Καλό ε;

   »  Μάκης
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 20.02.2010
• 12:01

  Τρέξτε στας εξοχάς

   »  Μάκης
  Ο μοτοσυκλετιστής είναι, όπως τα σαλιγκάρια, αλλά για το στεγνό. Είναι να μη δούμε καλή μέρα, για να βρούμε αφορμή να ξεμυτίσουμε...τουλάχιστον, όσοι ακόμα το κάνουν. Αφού είναι γνωστό, πως ο καναπές έχει μεγάλα χέρια και όταν θες να βρεις μια δικαιολογία, για να μην κάνεις κάτι, είναι το μόνο εύκολο!
  Η σημερινή βόλτα, έγινε προς τη Λ. Σμοκόβου. Λίγο ο ήλιος που κάνει δοκιμαστικές εμφανίσεις, λίγο τα πρώτα δένδρα που ανθίζουν, σιγά σιγά περνάει το μήνυμα ότι ο καιρός βελτιώνεται και είναι ό,τι καλύτερο για εμάς να απολαύσουμε τη μηχανή, τη βόλτα, την παρέα ή τον καφέ μας.
  Στη διαδρομή είχε αρκετό αέρα, ενώ τα σύννεφα ήταν αναποφάσιστα, για το αν θα μείνουν πάνω μας ή θα προχωρήσουν. Τελικά και φωτογραφίες τράβηξα και η κουβέντα στην καφετέρια, με θέα τη λίμνη ήταν εποικοδομητική.
   Αυτό που πρόσεχα περισσότερο στη βόλτα ήταν η αίσθηση που προσφέρουν οι νέες μανέτες και η γκαζιέρα. Τελικά όλα δουλεύουν αρμονικά και με χαροποιεί το γεγονός ότι γίνονται μικροβελτιώσεις, που πραγματικά κάνουν τη διαφορά και είναι και φθηνές!!! Κάποιες φωτογραφίες ακόμα εδώ. Άντε να αυξήσουμε τις εξορμήσεις εκτός πόλεως και να χαρούμε τις ατέλειωτες διαδρομές που είναι δίπλα μας!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 17.02.2010
• 11:04

  Α, ρε μεγαλεία...!!!

   »  Μάκης
  Ήρθαν σήμερα με πτήση α' θέσης, οι μανέτες. Έχουν αγωνιστική, κοντή και χρυσή εμφάνιση. Το φινίρισμά τους εξαιρετικό και αυτό που μένει να δω είναι και την αντοχή τους στο χρόνο. Η ποιότητά τους πάντως(ανοδιομένο αλουμίνιο 7075) σε προδιαθέτει για μακρόχρονη σχέση. Η τοποθέτησή τους είναι από τις δουλειές που διαρκούν μέχρι δέκα λεπτά, εκτός κι αν καθαρίζεις σαν και μένα από τρεις φορές την κάθε βίδα, οπότε κρατάει είκοσι. Παρακάτω, το πριν, το μετά και μία το τι βλέπει ο αναβάτης.
    
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 10.02.2010
• 11:01

  Οι αλκυόνες έφυγαν...

   »  Μάκης
  Μιλάμε ότι ο καιρός μας έχει "γονατίσει", μοτοσυκλετιστικά τουλάχιστον.
  Μόλις είδα λοιπόν αυτό το μικρό παράθυρο στις 9 Φεβ πήρα τη φωτογραφική και καβάλησα...
  Βέβαια δεν ήταν το μόνο που πήρα. Έβγαλα  από τη ντουλάπα, τα ξεχασμένα χειμωνιάτικα γάντια και έβαλα όλες τις θερμοεπενδύσεις στις  "κορντούρες", πάνω και κάτω. Αφού τα χρυσοπληρώσαμε, τί τα κρατάμε στιβαγμένα; Εξάλλου σκέφτηκα, πως είναι μία καλή δοκιμασία για το επερχόμενο ταξίδι στις Άλπεις, που ξέρεις τι γίνεται...
  Αν και ο ήλιος από το πρωί, προσπαθούσε φιλότιμα να μας ζεστάνει, το θερμόμετρο στις 10:00, έδειχνε μόνο 3c πάνω από το  μηδέν. Καιρός για βόλτα...
  Η αλήθεια είναι ότι το μοναδικό μελανό σημείο στη βόλτα, ήταν τα μελανιασμένα δάχτυλα. Ήταν το μόνο σημείο που υπόφερε και τώρα κατάλαβα, στις ιστοσελίδες που επισκέπτομαι, γιατί οι φίλοι μας στην άλλη πλευρά του ωκεανού, σχολιάζουν για θερμαινόμενα γκριπ τιμονιού και θερμαινόμενα μπουφάν. Τόσες φωτογραφίες δημοσίευσαν από τα ταξίδια τους, ντροπή να μην έχω και 'γώ καμμία. Η δυσκολία στη βόλτα ήταν στα κομμάτια του δρόμου, που δεν τα έβλεπε ο ήλιος και είχαν πάγο, ακριβώς πάνω στη στροφή. Εκεί τα χρειάστηκα...ευτυχώς σιγά-σιγά, με προσοχή έφτασα ψηλά στη ράχη του βουνού για μερικές φωτογραφίες και "ανάσες ηρεμίας και απομόνωσης". Τρομερή ησυχία, καθώς κουνάς τα χέρια σαν τρόφιμος τρελοκομείου πριν τη δόση του, για να ξανανιώσεις το αίμα στα δάχτυλα.
  Ο δρόμος μας περιμένει όλους, εσύ τί περιμένεις;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 06.02.2010
• 20:59

  Όταν βρέχει...

   »  Μάκης
  Δουλειά δεν είχε ο διάολος...έλεγαν οι παλιότεροι. Εγώ που είμαι πιο μοντέρνος λέω και το εξής: Αν έχεις αρκετή ώρα στην διάθεσή σου να σκοτώσεις και έχεις σύμμαχο τον καιρό (τι αναμνήσεις φέρνει τώρα αυτό!!), μάλλον δεν θα αφήσεις τη μηχανή για πολλή ώρα ήσυχη. Έτσι και εγώ για μια εβδομάδα τώρα που με έχανες, που με έβρισκες στο γκαράζ με τη μηχανή λυμένη και να μαστορεύω. Αυτά που πείραξα ήταν το φιλτροκούτι οι καθρέπτες και η γκαζιέρα.
  Το εύκολο πρώτα: Αλλάχτηκε η γκαζιέρα με μία από R1 μοντ. '04. Αυτό που κέρδισα ήταν ότι ενώ πριν γυρνούσες και γυρνούσες το γκριπ, τώρα με την μισή και ούτε κίνηση, το γκάζι είναι τέρμα ανοιχτό! Ακούγεται λίγο επικίνδυνο, αλλά δεν είναι. Είναι αυτό που εξαρχής θα έπρεπε να είχε το Busa και είναι να απορείς γιατί οι Ιάπωνες δεν το βάζουν.
  Το δύσκολο: Ανοίχτηκε το φιλτροκούτι και αφαιρέθηκε μια βαλβίδα και η μικρή "καταπακτή" που έλεγχε, για μείωση της ροής των αερίων. Επίσης μετακινήθηκε σε άλλη θέση ένας αισθητήρας που βρισκόταν εντός του κουτιού και λόγω θερμοκρασίας "μπέρδευε", σε κίνηση μέσα σε πόλη. Βελτιώθηκαν και οι δύο αεραγωγοί, γιατί από τη μάνα τους αφήνουν κάποια κενά και δεν εισέρχεται όλος ο αέρας στο κουτί (λες γι' αυτό δεν ανέβαζε εύκολα στα 290);
  Και τέλος το ωραίο: Δεν βλέπω πια τους αγκώνες μου στα καθρεπτάκια. Τοποθετήθηκαν αποστάτες και επιτέλους υπάρχει ορατότητα και προς τα πίσω.
  Σε δοκιμαστική βόλτα που έκανα, υπάρχει όντως βελτίωση στην απόκριση και περιμένω τώρα απλά τον καιρό να βελτιωθεί για να το πάμε και κανένα ταξιδάκι. Αυτό βέβαια, αφού τεντώσω και την αλυσίδα που είναι χαλαρή.
  Δουλειά δεν είχε ο διάολος...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 02.02.2010
• 22:05

  Τα καλούδια

   »  Μάκης
  Έφτασε σήμερα (ενώ παραγγέλθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2010) από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού η τάπα του ρεζερβουάρ. Αυτό που την ξεχωρίζει από την μαμίσια είναι, ότι είναι ανοδιομένη, μαύρη από ελαφρύ κράμα αλουμινίου και δεν χρειάζεται κλειδί. Κόστισε μαζί με τα μεταφορικά 28€, όταν η αγορά της από ελληνικό κατάστημα έχει 135€ (τί είπες τώρα!!!)
  
  Φυσικά αναμένονται και άλλα εξαρτήματα, (ήταν να μην ξεμπλοκάρει η κάρτα για τις αγορές...τώρα ποιός με πιάνει...)
  Περισσότερες φωτογραφίες με την τοποθέτησή τους επί της μηχανής.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Φλώρινα, 12.01.2010
• 17:14

  Χρόνια Καλά και Δημιουργικά

   »  Μάκης
  Καλή χρονιά, σε όσους καβαλάνε και τρέχουν να ζήσουν τη ζωή!!!
  
  
  Περισσότερα... »