Florina Blogs » Ηλιαχτίδες No2 » Αγέλαστη άνοιξη

Feeds

14995 άρθρα από 33 πηγές

Aa - Zz (7719)

• Airsoft Community of Florina (31)
• AntiMafia (3)
• Florina photos! (43)
• Florina's Blog (3)
• Florina-history (98)
• FlorinaPost (7062)
• John Fystikis (101)
• Kingdom Hearts Blog (185)
• MeTaNiFaLiOuMEtHis (56)
• My Mobile Blog (22)
• S1ngles Blog (3)
• SteveAvra (21)
• The Anthropologist in the Valley of Wonders (4)
• The Heavens and the Earth (9)
• Word love (WUB) (79)

Αα - Ωω (7276)

• Ήχος-Εικόνα (9)
• Γιώργος Κορωναίος (7)
• Ελεύθερο Λογισμικό (14)
• Η δικιά μας Φλώρινα (25)
• Ηλιαχτίδες No2 (159)
• Κίνηση πολιτών Βευης (325)
• Μάκης (95)
• Νταφέτσιος Ευθύμιος (83)
• Νέα απο Φλώρινα (3)
• Να μην ακούει να μην μιλάει και να μην βλέπει κανείς (2)
• Ο άνθρωπος είναι πιο τρανός απ' την καθημερινή την εγνοιά του (33)
• Προσωπικό Blog του Ηλία Ραχωβίτσα (7)
• Πολύτεκνοι Νομού Φλώρινας (12)
• Ράδιο Φλώρινα 101,5 FM (6272)
• Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Φλώρινας (37)
• Σύλλογος Εργαζομένων Γεν. Νοσοκομείου Φλώρινας (78)
• ΣΥΡΙΖΑ Φλώρινας (83)
• Τι όμορφα εκεί έξω! (32)

Ηλιαχτίδες No2

• Φλώρινα, 25.10.2011
• 

  Αγέλαστη άνοιξη

  Posted: October 25, 2011, 12:45pm EDT

  Το τρίτο κατά σειρά μυθιστόρημα του Λουντέμη που αναφέρεται στη ζωή και την καθημερινότητα του Μέλιου Καδρά (πρώτο ο Συννεφιάζει, δεύτερο το Ένα παιδί μετράει τα΄ άστρα). Εδώ ο Μέλιος, διωγμένος από τα Γυμνάσια όλης της χώρας αποχαιρετά την Έδεσσα. Καταλήγει σε ένα απόμακρο χωριό, όπου κάνει το δάσκαλο. Η γνωριμία του με απλούς, λαικούς ανθρώπους, άλλοτε αγνούς και βασανισμενους και άλλοτε ακατέργαστους και πονηρούς, τον κάνει να γνωρίσει πρόωρα κι άλλες σημαντικές αλήθειες για την ζωή . Το πιο τραγικό σημείο του βιβλίου είναι όταν, επιστρέφοντας στην Έδεσσα, μαθαίνει ότι η Αγράμπελη παντρεύτηκε… Η είδηση αυτή και η σύγκρουσή του με την Αστυνομία τον οδηγεί και πάλι στη φυγή….Η συνέχεια στο «Κάτω απ΄ τα κάστρα της ελπίδας».
  
  -Η Αλάφω.
  
  -Το πήρε; (εννοεί δηλητήριο)
  
  -Ναι.
  
  -Και δεν μπόρεσε, μωρέ, τόσος κόσμος να την εμποδίσει;
  
  -Μπα…Την βοηθούσαν κιόλα να το πάρει, για να γλιτώσει.
  
  -Ε!...λύκοι πούμαστε!
  
  -Τώρα το κατάλαβες;
  
  -Το κατάλαβα από καιρό μα υπομόνεβα. Άσε, λέω, ή θα γίνω κι εγώ λύκος ή θα γίνουν και κείνοι άνθρωποι
  
  
  
  ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ, Αγέλαστη άνοιξη
  
  
  
  Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ηλιαχτίδες No2" »
  
  

            |      

  
  
  Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »