τίποτ’ άλλο να πω
πιο βαθύ, πιο απλό
πιο μεγάλο!
Μπρος στα πόδια σου
εδώ
με λαχτάρα σκορπώ
τον πολύφυλλο ανθό
της ζωής μου
Ω μελίσσι μου, πιες
απ’ αυτόν τις γλυκές
τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!
Τα δυο χέρια μου, να!
σ΄ τα προσφέρω δετά
για να γείρεις γλυκά
το κεφάλι
κι η καρδιά μου σκιρτά
κι όλη ζήλια ζητά
να σου γίνει ως αυτά
προσκεφάλι!
Και για στρώμα, Καλέ,
πάρε όλην εμέ,
σβήστ΄ τη φλόγα σ΄ εμέ
της φωτιάς σου,
ενώ δίπλα σου εγώ
τη ζωή θ΄ αγρικώ
να κυλάει στο ρυθμό
της καρδιάς σου…
Σ’ αγαπώ΄ τι μπορώ,
ακριβέ, να σου πω
πιο βαθύ, πιο απλό
πιο μεγάλο;
ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ηλιαχτίδες No2" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
