Ένα από τα βασικότερα στοιχεία της σλαβικής προπαγάνδας στη Μακεδονία, υπήρξε το υπό μέρους του πληθυσμού της σλαβικό ιδίωμα.Το ιδίωμα αυτό περιέχει ελληνικές (κυρίως ομηρικές), τουρκικές, λατινικές, ιλλυρικές και σλαβικές ρίζες. Άρα κάθε άλλο παρά σλαβικό θα μπορούσε να ονομαστεί.
Ο Άγγλος γλωσσολόγος και γεωγράφος Stanford γράφει στο έργο του το 1877:
«Το Μακεδονικό ιδίωμα έχει στενότατη σχέση με την ελληνική γλώσσα, σχετίζεται με τα ήθη και τα έθιμα των ομιλούντων τούτου, με την δημώδη ποίηση τους, την ιδιοσυγκρασία τους και τα χαρακτηριστικά τους, αποδεικνύει ότι αυτοί είναι επί των πλείστον Ελληνικής καταγωγής.»
Την γλώσσα αυτή ανέλαβε το Πανσλαβικό Κομιτάτο μέσω των σχολείων, να την καλλιεργήσει και να την φέρει πλησιέστερα προς την Βουλγαρική, οπότε και αποφασίστηκε, ότι εφόσον ομιλείται το σλαβικό ιδίωμα, άρα οι κάτοικοι είναι όλοι Βουλγαροι. Αρχή τελείως εσφαλμένη διότι δεν είναι μόνο η γλώσσα ο δείκτης της Εθνικότητας, αλλά κυρίως η εθνική συνείδηση των ατόμων.
Στη περίπτωση αυτή την απάντηση την έδωσαν οι Σλαβόφωνοι Μακεδόνες. Όταν κατά τον Μακεδονικό Αγώνα το Βουλγαρικό μαχαίρι τους έπαιρνε την τελευταία πνοή με υπερηφάνεια δήλωναν:
«Είμαστε Έλληνες και Έλληνες θέλουμε να πεθάνουμε».
Το μεγαλύτερο μέρος των αγωνιστών της Ελληνικής ιδέας κατά των Σλαβικών Μακεδονικών Κομιτάτων την περίοδο 1904-1908 ομιλεί την διάλεκτο αυτή π.χ. Καπετάν Βαγγέλης εκ Στρεμπένου, Καπετάν Κώστας Νταλίπης εκ Γάβρου, Μητρούσης εκ Σερρών, Παύλος Κυρου εξ’ Ανταρτικου, κ.λ.π.
Οι ίδιοι οι Βούλγαροι αποκαλούν τους Μακεδόνες «Γκραικομανείς» και απειλούσαν με βασανιστήρια και θάνατο αυτούς που θα έπεφταν στα χέρια τους.
Ο επιθεωρητής των Βουλγαρικών δημοτικών σχολείων στην Μακεδονία Κήτσεφ, στη διάλεξη του στη Σόφια το 1899 ενώ αφενός δηλώνει ότι το σλαβικό ιδίωμα ομιλείται από άκρη σε άκρη στη Μακεδονία (μέγα ψεύδος), αφετέρου ομολογεί ότι υπάρχουν 450.000 Έλληνες στην Μακεδονία τους οποίους χαρακτηρίζει ως γραικομανούς.
Ιδού όμως τι έγραψε ο Γάλλος δημοσιογράφος Παγιάρες από τις εντυπώσεις του από την Μακεδονία το 1907:
«Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι ότι πάντες οι Μακεδόνες ανεξαρτήτως γλώσσας που ομιλούν, προτιμούν να σταυρωθούν από τους Βούλγαρους παρά να απαρνηθούν τον Ελληνισμό τους.
Δεν χρειάζομαι άλλες αποδείξεις για να πειστώ ότι οι ήρωες αυτοί είναι Έλληνες και υποκλίνομαι στο μεγαλείο του ηρωισμού τους».
Κατά την εποχή της Ελληνικής Επαναστάσεως η πλειοψηφία των Μακεδόνων όντως ομιλούν το ιδίωμα αυτό.
Η Μακεδονική φάλαγγα, η οποία μετά την κατάπνιξη της Επαναστάσεως στην Μακεδονία, διέφυγε προς τον Νότο και συνέχισε τους αγώνες της μέχρι τέλους στο Πήλιο, Εύβοια, Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησο αποτελούταν κατά μεγάλο μέρος από ομιλούντες του σλαβικού ιδιώματος.
Ποιός όμως διαννοήθηκε να αμφισβητήσει τον Ελληνισμό τους;
Όλοι οι Έλληνες της Κεντρικής Μ.Ασίας που εσφάγησαν από τους Τούρκους ή εκδιώχθηκαν στην Ελλάδα και οι οποίοι είχαν ξεχάσει την ελληνική γλώσσα λόγω έλλειψης ελληνικών σχολείων και μιλούσαν τουρκικά ήσαν Τούρκοι; Ασφαλώς όχι.
Μπορεί να αμφισβητηθεί ο Ελληνισμός των Αλβανοφώνων της Αττικής και του Αιγαίου;
Μπορεί να αμφισβητηθεί ο πατριωτισμός των κατοίκων των παραμεθορίων χωριών της Δυτικής Μακεδονίας (Κρατερό, Ανταρτικό, Ηρωικό, Εθνικό, κ.λ.π.) οι οποίοι εν τούτοις μιλούσαν το ιδίωμα αυτό;
Και επειδή βρέθηκαν και Ευρωπαίοι συνήγοροι της Σλαβικής θεωρίας, ας αναρωτηθούν τι θα έλεγαν αν οι Γερμανοί διεκδικούσαν την Ελβετία οπού κατά 80% ομιλείται η γερμανική γλώσσα;
Οι μαύροι της Αμερικής που ομιλούν την Αγγλική είναι Αγγλοσάξονες;
Οι Φιλιππίνοι που ομιλούν την ισπανική είναι Ισπανοί;
Ποιοί είναι όμως οι λόγοι εξάπλωσης του Σλαβικού ιδιώματος;
Α) Βούλγαροι (ελεύθεροι και αιχμάλωτοι) οι οποίοι ζητούσαν εργασία εγκαταστάθηκαν υπό των Βυζαντινών κατά καιρούς στη ύπαιθρο της Μακεδονίας για την εξάσκηση χειρωνακτικών επαγγελμάτων.
Ομοίως κατά την διάρκεια βουλγαρικών επιδρομών κατά της Μακεδονίας μικρός αριθμός Βουλγάρων δεν συμμετέχει στους διωγμούς αλλά παρέμεινε στην ερημωμένη ύπαιθρο.Η συμβίωση των Ελλήνων της υπαίθρου με του τελευταίους υπήρξε φιλική με αποτέλεσμα ακόμα και τις επιμιξίες. Λόγω του χαμηλού πνευματικού επιπέδου αυτών των Βουλγάρων, οι εξελληνισμένοι από αυτούς όχι μόνο δεν έχασαν την επαφή με την γλώσσα τους, αλλά και οι συμβιούντες με αυτούς Έλληνες έμαθαν το ιδίωμα αυτό ώστε με τον χρόνο να καταστούν δίγλωσσοι. Αυτό το ομολογεί ο Βούλγαρος διπλωμάτης με το ψευδώνυμο «Brankof» το 1905 στο σύγγραμμα του «La Macedoine et la population chretienne», όπου γράφει ότι οι πόλεις της Βουλγαρίας πριν τον 19 αιώνα κατοικούντο από Έλληνες οι οποίοι λόγω της εμπορικής προς τους αμόρφωτους χωρικούς επικοινωνίας τους αναγκάζονταν να μάθουν και να μιλούν το σλαβικό ιδίωμα.
Επίσης ο Ρώσος ιστορικός Goloubisky γράφει:
«Κατά το 1830 ακόμη ουδείς των κατοίκων των πόλεων της Βουλγαρίας και Ανατολικής Ρωμυλίας θεωρεί τον εαυτό του Βούλγαρο,ούτε ήθελε να μιλήσει την Βουλγαρική,απεναντίας μισούσαν ο,τι βουλγαρικό».
Β) Η παντελής έλλειψη ελληνικών σχολείων στην ύπαιθρο μέχρι τέλους του 18ου αι., καθιστά ευκολότερα την εκμάθηση του σλαβικού ιδώματος, το οποίο ως πρωτόγονη γλώσσα είναι φτωχή, απλούστατη και ευκολότερη της ελληνικής. Γι’ αυτό η εξάπλωση του ιδιώματος παρατηρείται μόνο στην ύπαιθρο.
Μέχρι το 1760 μόνο 40 ελληνικά σχολεία υπήρχαν στην Μακεδονία και στην Θράκη.Από το 1760 μέχρι το 1779 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Σαμουήλ ιδρύει Νοτίως του Αίμου χώρας και την κυρίως Ελλάδα 40 κλασσικές σχολές και 300 Δημοτικά σχολεία. Έτσι δίνει την πρώτη ώθηση των ελληνικών σχολείων.Πολλοί όμως ομογενείς πλούσιοι τον μιμούνται και αυξάνει ο αριθμός των σχολείων.
Γ) Οι Τούρκοι μόνο μεταξύ των Ελλήνων διενεργούσαν το παιδωμάζωμα λόγω των αρετών της φύλης μας. Οι Έλληνες για να αποφύγουν αυτή την γενοκτονία μεταχειρίστηκαν διάφορα τεχνάσματα, μεταξύ των οποίων να μαθαίνουν αυτοί και τα παιδιά τους το σλαβικό ιδίωμα, το οποίο ομιλούν κατά τις περιόδους του παιδομαζώματος για να προσποιηθούν ότι ήσαν Σλάβοι. Αυτό δεν κινούσε υποψίες καθώς υπήρχαν κατεσπαρμένοι βουλγαρικοί συνοικισμοί και η επαφή μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων ηήταν εύκολη.
Το τέχνασμα αυτό επαναλαμβανόταν για να αποφύγει η φυλή μας τις σφαγές των Τούρκων. Όλη η μανία των Οθωμανών και το μίσος τους στρεφόταν κατά των Ελλήνων διότι αυτούς θεωρούσαν εκπροσώπους του Χριστιανισμού και εχθρους του Ισλάμ. Τους Βούλγαρους, όχι μόνο δεν τους ενόχλησαν, αλλά συνεργάστηκαν μαζί τους για να καταδυναστεύουν ευκολότερα τον Ελληνισμό.
Δ) Η επί 75 χρόνια πολύμορφη δράση του Πανσλαβιστικού Κομιτάτου της Μακεδονίας,κατά την οποία εκατοντάδες ελληνικά σχολεία εκλεισαν δια της βίας ενώ αντιστρόφως εκατοντάδες βουλγαρικών ιδρύθηκαν,στα οποία πλουσιοπαρόχως και εντελώς δωρεάν εκπαιδεύτηκαν δια βίας μη Σλαβόφωνοι και Σλαβοφωνοι Έλληνες.Τα κύματα των δολοφονιών εναντίον εκείνων που αντιστέκονταν στον εκβουλγαρισμό των Ελλήνων και η μέχρι του 1904 αδράνεια του επίσημου ελληνικού κράτους συνετέλεσαν στο να επεκταθεί το ιδίωμα αυτο στην Μακεδονία.
‘Οταν το 1905 ο Μακεδονομάχος Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Μαζαράκης επισκέφθηκε ένα χωριό κοντά στα Γιαννιτσά, σε μία οικογένεια γνώρισε τον παππού να ομιλεί ελληνικά,τον γιο να μιλά και ελληνικά και το σλαβικό ιδίωμα και τον εγγονό να ομιλεί μόνο το σλαβικό ιδίωμα. Παρ’όλα αυτά ήσαν ακραιφνείς Ελληνες. Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει την επίδραση της προπαγάνδας και των εκβιασμών του Σλαβικού κομιτάτου κατά των Ελληνοφώνων ακόμη κατοίκων της Μακεδονίας.
Ο Ρώσος συγγραφέας Δουρδόνωφ σε επιστημονικό του σύγγραμμα το 1905 με τίτλο
«Έχουν οι Βούλγαροι ιστορικά δικαιώματα σε Μακεδονία-Θράκη και Παλαιά Σερβία» αναφέρει:
«Οι κτήσεις των Βουλγάρων σε Θράκη και Μακεδονία είχαν πάντα χαρακτήρα παροδικών αρπαγών».
Και τέλος ο Βούλγαρος Αντιστράτηγος Ν. Ιβάνωφ διοικητής της βουλγαρικής Στρατιάς ,η οποία έδρασε κατά των Ελλήνων το 1913 στο σύγγραμμά του «ο Βαλκανικός πόλεμος 1913» ομολόγησε προς τους Βουλγάρους ότι:
«Το γλωσσικό Μακεδονικό ιδίωμα δεν αποτελεί κριτήριο της εθνικής συνείδησης των Σλαβοφώνων πληθυσμών όπως νομίζαμε και γι’αυτό απογοητευθήκαμε από την συμπεριφορά των Βουλγαροφώνων Μακεδόνων προς εμάς».
ΤΟ ΒΡΗΚΑΜΕ ΕΔΩ
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ράδιο Φλώρινα 101,5 FM" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
