"Ανοιξες τα ματια σου και πεταξες φως στον ηχο της φωνης μου
ο παραδεισος μπορει να παει μακρυα τα ψεμματα σου
και να τα κανει αγγελοσκονη
σαν βροχη που απλωνεται σιγα σιγα
και με κανει να μενω ακινητη
να φοβαμαι μην τυχον πατησω τις σκεψεις σου και σπασουν
γι'αυτο παιρνεις ενα ζευγαρι φτερα και πετας.
Δεν εχει να κανει με σενα και με μενα
εχει να κανει μ'ολα εκεινα εξω απο μενα
εχει να κανει μ'ολα εκεινα εξω απο σενα
που μας φωναζουν ελα
θα σου δωσω οτι λειπει απο τα ονειρα σου
και θα σου παρω σε μια στιγμη ολη τη λυπη
για φαντασου!
Ομως μωρο μου,εμενα δεν μου φτανει
περα απο σενα τιποτα δεν μου κανει
κ'ολο κατι μου λειπει,κ'ολο κατι μου λειπει.
Ειναι η αναγκη μου να βγω να περπατησω
και οτι σιχαινομαι στα μουτρα να το βρισω
για να μπορεσω να σηκωσω ολο το βαρος
του ερωτα μας...η αγαπη θελει θαρρος."
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Τι όμορφα εκεί έξω!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
