|
| Γεώργιος Σερίδης |
Το 1904 γνωρίστηκε με τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα, τον οποίο βοήθησε να συγκροτήσει ογδονταμελές σώμα Μακεδόνων. Ο Κ. Μαζαράκης του ανέθεσε την αρχηγία του σώματος (παρά την προχωρημένη ηλικία του), καθώς ήταν εμπειροπόλεμος και σεβαστός στους οπλίτες. Στις αρχές του 1905, το σώμα του κινήθηκε στην περιοχή της Πελαγονίας και του Μοναστηρίου και το Φεβρουάριο του ίδιου έτους σημείωσε επιτυχία κατά Βουλγαρικού σώματος στο Κρούσοβο. Η κύρια περιοχή δράσης του όμως, παρέμεινε η περιοχή της Γουμένισσας και του Πάικου, όπου περιόρισε σημαντικά τη δράση των βουλγαρικών ομάδων και ιδίως του Αποστόλ Πέτκωφ. Η παρουσία του είχε σαν αποτέλεσμα την ανύψωση του ηθικού του Ελληνικού στοιχείου στην περιοχή.
Ο καπετάν Γεωργάκης και το σώμα του, συνελήφθησαν από Οθωμανικό απόσπασμα κοντά στη Γουμένισσα και τερματίστηκε έτσι η δράση του.
Αφανείς, Γηγενείς Μακεδονομάχοι", επιστημονική επιμέλεια: Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, εκδόσεις University Studio Press, 2008
Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών, Αγωνιστών, Θυμάτων, Αναπήρων, Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. Σ-23
Γ. Πετσίβα (επιμέλεια), Ιωάννη Καραβίτη, "Ο Μακεδονικός Αγών", Αθήνα 1994, τόμος Α΄, σ. 91
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Florina-history" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
