θ’ αφιερώσει το κάρπισμά της
στα σβησμένα άστρα, στα λησμονημένα.
Θ’ ανθίσουνε παντού κρίνοι από φωτιά
και νυχτολούλουδα θα φέγγουνε
-κεριά μες στο σκοτάδι-
κι όλες οι νύχτες θα μεταμορφωθούν σε λιτανείες.
Φέτος η άνοιξη θα μείνει αγέραστη
κι οι άνθρωποι στις πιο ασήμαντες γωνιές της γης
δε θα περπατάνε πια σκυφτοί σαν να ντρέπονται.
Θα δρασκελάνε περήφανοι τον κόσμο
γιατί φέτος η άνοιξη θα μείνει αγέραστη,
γιατί το ξέρουνε καλά πως έσπειραν,
πως θέρισαν και πολεμήσανε
και σαν πεθάνουν κάποτε
και τους κηδέψουν στου χωραφιού τους τη γωνιά
θα ΄ρθει μια Άνοιξη
μια ανάσταση και για τα χέρια τα δικά τους
που έσπειραν, που θέρισαν και πολεμήσανε σκληρά
για την πατρίδα.
©Θοδωρής Βοριάς
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Word love (WUB)" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
